20 Nisan 2008 Pazar

Öylesine...

Dinlenmemesi gereken şarkılar var...
Söylenmemeli...
Duyulmamalı...
Bilinmemeli...

Can yakan şarkılar...
Üşüten şarkılar...

Asıl can yakanın şarkılar değil o şarkının hatırlattıkları olduğu ve o hatırlanan şeylerden asla kopulamayacağı bilinse de kaçılır o şarkılardan. Sanki herhangi bir suçları varmış gibi...

Kastettiğim olay şu değil: Ben şöyle şöyle bişeyler yaşadım geçmişte, bu şarkı da benim yaşadıklarıma benzer şeyler anlatıyor, dolayısıyla bana x'i hatırlatıyor ve ben etkileniyorum.
Etkilenmek farklı birşey, şu durum da normal ama benim bahsettiğim X'in de aktif katılımcı olduğu durumlar :) Kendi kendine şarkıya bir anlam yükleme hali değil yani. Açık açık anlatmamanın yollarını arıyorum, ama bir türlü çıkamadım işin içinden. Oysa ki hiç isim kullanmadan ve örnek olay anlatmadan açıklayabilmeyi ummuştum durumu. Başaramadım galiba, ama doğal olmak iyidir :)

Bir şarkı var diyelim, zamanın birinde hem x'in hem y'nin hayatında birbiriyle bağlantılı olarak yer etmiş ya da öyle olduğunu sanıyoruz. Öyle bir şarkı işte.

Hep bir şekilde kaçmaya çalışırsın ya, bilgisayarında hep ulaşabileceğin bir yerde durur ama asla media playeri açıp tümünü yürüt diyemezsin onlardan herhangi birine denk gelme ihtimalini düşünerek.
Aslında gerçekçi olmak gerek. Herhangi bir şekilde hüzünlenmeye niyetin varsa şarkıya falan ihtiyacın yok...

Her neyse...
Öyle ya da böyle kaçmayı başarırsın, yalnızken kaçabilir misin orasını sadece sen bilirsin...

Sonra bir gün en olmadık yerde duyarsın...
Durmak istesen de duramazsın o saatten sonra orada...
Açıklama yapacak gücü de bulamazsın.
"Ben... çıkıyorum..."
Kimse anlam veremez belki ama senin de açıklayacak halin yoktur.
Sonra sorulduğunda da "Yaa öyle işte" der geçiştirirsin...

Uzaklaşırsın...
Ama o ses peşini bırakmaz...
Beyninde yankılanmaya devam eder kelimeler...

Bazen soğuk bir kış günü yağan karın altına atarsın kendini üzerinde sadece kazakla... Sağından solundan geçenler "Ne yapıyor bu manyak" der gibi bakarlar. İnsanın "içi" üşüyorsa ne yağan karı ne de soğuğu zerre kadar umursamayacağını kime anlatabilirsin ki? Ya da anlamalarını nasıl beklersin?

Bazen duymaya da gerek yoktur aslında...
Olur olmaz anlarda bütün düşüncelerini ele geçiriverir bir şarkı.
Sadece bir şarkı diyip geçemezsin...

Aslında her zaman şarkı olmasına da gerek yok.
Sadece kelimeler...
Sabah gözünü ilk açtığında (ki en çok o zaman olur di mi?), keyifli bir sohbetin ortasında, yolda tek başına yürürken...
Kaçsan?
Kaçamazsın ki!
Başka şey düşünmek istesen onu da başaramazsın...
Üşürsün sadece...
ve teslim olursun...

2 kişi de demiş ki:

freudiye dedi ki...

okudum ama yorum yapmicam
yapamicam daha doğrusu
ne diyebilirim ki sonuçta

sLn dedi ki...

tamam yapma sen yorum :)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?