2 Mayıs 2008 Cuma

TuhaF...

Dün gece gördüğüm bir rüyayı anımsadım az önce, durduk yere.

Bir öğretmen olmasının ötesinde insan olarak hayatımda derin izler bırakan birini gördüm.
Otobüsteydik.
Kırmızı mı yeşil mi olduğunu tam hatırlayamadığım upuzun bir elbise vardı üzerinde.

Yüzüme baktı, gülümsedi.
"Unuttun di mi beni" dedi...

Unutmamıştım ki...
Hayatımda bıraktığı o izleri yok sayamam ki.

Tarih hocasıyla birbirlerine aşık olduklarını sanmıştık epey bir süre. Tamamen bizim uydurmamız olma olasılığı yüksekti ama öyle düşünmeyi severdik...
Birliktelerken öyle güzel gülümserlerdi ki.
Sonra yaz tatili girdi araya.
Okula geri döndüğümüzde tarih hocamız başka biriyle nişanlıydı.
Bir daha ikisini yanyana görmedik.
Konuştuklarını dahi görmedik.
Tayinini istedi sonra.
O yıl bitmeden bir başka okula gitti.

Yazdığım hikayeleri sınıfta okurken büyük bir ilgiyle dinlemesini ve dinlerkenki yüz ifadesini asla unutamam mesela.

Ya da sınavdan 97 aldığımda 100 almadığım için bana trip yapmasını.

Edebiyatı bana o sevdirdi diyemem belki ama bugün kitap ve defterlerime deli gibi özen göstermemin tek sebebi o.

Eminim hala anımsıyordur kaçıncı sırada kiminle oturduğumu. Ön sıramdakileri, arkadakileri...

Gülümsüyordu karşımda.
Anımsayamıyorum elbisenin rengini.
Yeşil yahut kırmızı.
Hamileydi...
Karnına bakıp gülümsedim.
O da gülümsüyordu "unuttun di mi beni" derken.
Az önce rüyayı hatırladığımda bir şey daha hatırladım. 3 gün sonra doğumgünü olduğunu.
Çok tuhaf...
"Hayırdır inşallah" diyelim.

***

Yağmur başladı..
Bahar yağmuru..

0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?