3 Haziran 2008 Salı

Ne zaman, neden, bazen, keşke...

Ne zaman bu kadar büyümüşüz biz?
Ne zamandır büyük insanların dertlerine benzemekte bizim de dertlerimiz?
Hatıra defterine ilk yazdırdığın kişinin en sevdiğin kişi olduğu, bu yolla sevgi belirtildiği günler geride kalalı çok mu oldu sahi?
Ne hayallerimiz vardı di mi?
Birinin bile gerçekleşmemiş olmasına gülmeli mi ağlamalı mı bilmiyorum...
Her daim çocuk kalacağımızı sanırken, büyük insanlar olmak ulaşılmaz bir hayalden ibaretken, o hayalleri paylaştığımız insanların "ben büyüdüm" demeleri niye git gide küçültüyor ki beni? Niye 7 yaşıma geri dönmeyi herşeyden çok istiyorum. (ve hep orda kalmayı...)
Bazen hiç büyümeyecekmişiz gibi gelirdi. 18 yaş hayalleri kuruldu yıllar boyu. "18 olunca bunu yapıcam, şuraya gidicem"lerimiz vardı bol bol. 18 olduk ve geçti, bitti bile çoktan. 19 olduk sonra, sonra 20,21,22...

Bazen fazla soyutlanmış gibi hissediyorum kendimi herkesten. Kendi tercihim de olsa rahatsız ediyor bu durum zaman zaman.

İnsanlar bilseler keşke bazılarıyla uzak oluşumuzun sebebinin sevgisizlik olmadığını ya da her daim görüşmenin çok sevmek anlamına gelmediğini.
Seçme şansım olsaydı yanımda olmasını istediklerimle yanımda olanların büyük çoğunluğu farklı olurdu eminim.
Ama "sen git o gelsin" diyemezsin ki kimseye... Diyebilsen neye yarar ki...
Çevreme ne zaman baksam sevmediğim insanları görmek gitgide dayanılmaz bir hal almaya başladı. Oysa hep bir arada olmayı hayal ettiklerimiz vardı...
Onlar olmalıydı yanıbaşımızda.
Belki bu kadar çok kaçmak istemezdim o zaman.
"Sevmiyorum sizi, beni rahat bırakın" diye bağırma isteği olmazdı belki o zaman içimde...
Tuhafım bu gün.
Yine hiçbir şey yolunda değil...
O her daim göremediğim dostlar bilseler keşke ne kadar çok sevildiklerini...

3 kişi de demiş ki:

Pharos dedi ki...

o 7 yaşına dönme mevzusu 8 yaşımdan beri her saniye beynimin içinde benim malesef..bok var büyüdük! ki bok var doğru her geçen gün boka batıyoruz ya da batıyoruM...

sLn dedi ki...

Birlikte çocuk olduğumuz insanlar bir bir büyüdükçe ben daha iyi fark ediyorum büyüyemediğimi. Daha bir küçülüyorum sanki...
gerçekten de sorulacak en doğru soru "bok mu vardı da büyüdük?"
Ayrıca tek başına batmıyorsun merak etme, büyüdükçe toplu olarak batıyoruz 8-)

Pharos dedi ki...

daha kişiselliğe vurdum ben batıyorum derken malum kendi etrafımdakilerin farkındayım da başkalarının çevresini göremiyorum tabi :)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?