10 Temmuz 2008 Perşembe

Güzel bir film izledikten sonra ya da keyifli bir kitap okuduktan sonraki o mutluluk hali var ya, bayılıyorum ona :)
Yaa evet herkesin bildiği bir şey olmayabilir bu. Kitap okumayanlar ve her türlü filmden etkilenenler vs. var di mi 8-)

Msni bir süredir "yaşam belirtisi" olarak kullanıyorum yine. Öldüm mü kaldım mı diye merak edenler vardır belki ya, vardır di mi :-/ Film izliyorum efenim, kitap okuyorum, (bunları yapmadığın tek bir zaman göstersene cümlenize cevap vermeyeceğim :) ) insanlar bir şeyler yazıyor, görmüyorum. Bazen bilgisayarım sinirimi bozmak için elinden geleni yapıyor, resetlemek durumunda kalıyorum. O sırada insanlar bir şeyler yazmış oluyor, ben kimin yazdığını ve ne yazdığını göremiyorum falan filan.
Neyse...
Dün gece uzun bir aradan sonra yüzümde kocaman bir gülümsemeyle bir kitabın arka kapağını kapattım. İşte o anın keyfi inanılmaz. Kahramanla birlikte yaşadın, sıkıntı çektin ve mutlu son!
Tabi bu hissi veren kitap sayısı az. O yüzden bu kadar güzel zaten...

Benzer bir his de filmin sonundaki "the end" yazısına bakarken gülümsediğinde oluşuyor.

Başka hiçbir şey düşünemeyecek duruma getiren filmleri seviyorum. Aklın başka yere kayarsa muhteşem bir replik kaçırma ihtimali ya da inanılmaz bir performansı görememe ihtimalini düşünüp tüm aklını filme vermek ve başka hiçbir şey düşünememek çok güzel bee :)

O muhteşem filmlerden birini yaklaşık 3o dakika önce bitirdim. Sonra kim ne yazmış diye küçük bir araştırma yaptım ve gördüm ki yalnız değilmişim :)

Aylar önce almama rağmen izlemek için neden bu kadar zaman beklemişim bilmiyorum.

Ama ihtiyacım varmış "içimi ısıtacak" bişilere.
İyi geldi...

Dedi ki filmde:
"Düşünmek iyidir. Bizi mercimekten ve aşk şarkısı gibi kitaplar okuyanlardan ayıran budur!"

0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?