28 Ağustos 2008 Perşembe

Günün sorusu

"Başkası olmak daha mı keyifli kendimiz olmaktan?"

O, bu filmi beğenmiş ben de izlemeliyim, hatta herkese de göstermeliyim izlediğimi, suyunu çıkarana kadar hem de!
O, bu kitabı okumuş ben de okumalıyım!
O, bu grubu dinliyor ben de dinlemeliyim!
O, iletisine şunu yazmış ben de yazayım hemen!
O, msnine şu resmi koymuş, dur kaydedip ben de koyayım! O, şu anki ruh halini ifade ettiği için o resmi seçmiş, onun ruh hali benim ruh halim! Onu ifade ediyorsa beni de eder!
Halbuki hayatımı onun zevkleri üzerine kurmak yerine kendi zevklerim olsa, insanlar neyi sevdiğimi sorduklarında onun cümleleri yerine kendiminkileri söyleyebilsem, bu değil midir güzel olan?

Komik buluyorum.
Belli bir yaşa kadar eyvallah, kendi kişiliğini oturtana kadar başkalarına benzemeye çalışır gençlerin bir kısmı (ablalar, abiler, yaşça büyük kuzenler, öğretmenler vs. taklit edilir. Sanırım etrafımda hiç böyle bir model olmadı, taklit edemedim hiçbirini :) ama birilerinden yoğun şekilde etkilenen çok arkadaşım oldu) ama bir yaşı geçtikten sonra da komik oluyor be! Hem kaç kişi kendinden yaşça küçükleri taklit eder ki?
("o benden yaşça küçük ama o kadar aşmış bir insan ki ister istemez onun gibi olmaya çalışıyorum, şu yaşa geldim hâlâ beceremiyorum kendim olmayı!" bahsettiğim şeyin birinin zevklerine güvenip onun tavsiyelerine uymakla ilgisi yok, onu hepimiz zaman zaman yapıyoruz, o çok normal bir şey; bahsettiğim şey başka biri olmaya çalışmak. Her şeyinle... İki tarafı da tanıyınca izlemek daha da komik oluyor.)

Evet merak etmeye devam ediyorum başkası olmaya çalışmak bu kadar mı keyifli diye...
"O" olmuyorsunuz, herkes biliyor kimin ne olduğunu, en fazla "komik" oluyorsunuz...

(birilerine hitap eder gibi yazdım, 2. çoğul şahısla. ama üstüne alınmaması gerekenler zaten bilir, alınması gerekenler de alınmaz. Şarkı Kafein'den geliyor "aaaaaah bu hayat böyleeee")

1 kişi de demiş ki:

mihen dedi ki...

:) çok hoş birşey bu

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?