24 Ağustos 2008 Pazar

hı hımm

Saçma olduğunu bile bile kendimi anlatma çabasına giriyorum bazen. Yorulduğunla kalıyorsun aslında ve değmiyor gösterdiğin çabaya...
Misal bazıları var, kendi karakter zayıflıklarını örtmek için sürekli başkalarına laf söyleme derdindeler. Aslında çoğu kez yüzüne de söylemeyi beceremez bunlar. Arkadan konuşmak kolay ne de olsa...
Sana sorsalar neyi neden yaptığını açıklayacaksın, ama atıp tutmak daha keyifli. Hem birinin arkasından atıp tutmak beni daha yüce insan yapıyor insanların gözünde. (o nasıl oluyor bilmem ki) Başkalarını ayıpladığımda erdemli insan oluyorum ben. Aslında erdem kelimesinin anlamını bile bilmiyorum ama olsun...
(Hayatımın çeşitli dönemlerinde birkaç kişinin samimiyetine inanıp rahatsızlık duyduğum şeyleri dile getirmeye kalktım, sonradan fark ettim ki "aa ben kaldırırım, kendimi biliyorum" demek kolay ama uygulamak zormuş. Herkes hazmedemiyor bir şeylerin yüzüne söylenmesini. Bazı insanların yüzüne bir şeyleri söylemeye imkan yok, bir yerden sonra umursamayı bırakıyorsun o insanların yaptıklarını. Hala becerebildiğim ölçüde, kırıcı olmadan söylemeye çalışıyorum. Bazılarını umursamadığım için ne arkasından ne de yüzüne karşı hiçbir şey söylemek istemiyorum vs. Ama bu başka bir olay. Benim söylemek istediğim yüzüne söylememe olayı bunu huy edinip herkesin arkasından konuşmakla alakalı. Tabi ki arkadan konuştuktan sonra yüzüne gelince ah canıııım diye sarılmak da şart!)
Bazıları var ki gerçekten tek kelime etmeye bile değmiyorlar.
Ama ciddiye aldığım o 3-5 insanın beni yanlış anlama ihtimalini düşünmek bile beni hasta ediyor!
Kendimizi karşıdakinin yerine koymayı pek beceremediğimizden olsa gerek, algılayamıyoruz neyi neden yaptıklarını.
Ben kendim için doğru olduğuna inandığım şeyi yapıyorum, yapmam gerektiğini düşündüklerimi... Sonra aklı evvelin biri gelip bunun aptalca olduğunu söylediğinde ne yapmalıyım mesela. Aklı evvel olduğunu yüzüne mi haykırmalıyım? Hani bu aklı evveller konu başkası olduğunda "o kim oluyor da bana akıl veriyor" havalarına giriyorlar yaa, ben de "sen kim oluyorsun da bana akıl veriyorsun" mu demeliyim yoksa? (örnek olsun diye verdim, uydurma bir olaydır efenim)
Erkekler arasında da var mıdır bilmiyorum ama kızlarda şöyle bir durum vardır (hepsinde olmasa da bir kısmında) eğer ortama kendilerinden daha güzel bir kız gelirse tipine laf atmak zorunda hisseder kızlar kendilerini, (halbuki güzellik görecelidir ama karakter bozuklukları herkese göre bozukluktur tabi ne bilsinler...) her tarafını ayrı ayrı incelerler, illa ki bir yamuk bulunacaktır, bulunamazsa karakterine laf atılır. Yapılır bir şeyler. Eğer daha zeki bir kız varsa ortamda ya da daha kültürlü falansa bu hatun kişi o zaman da açık yakalamaya çalışır bizim aklı evvel tayfa. Açık yakalayamazsa "aaa ben de ilgileniyorum o konuyla" diye atlanır, çünkü ortamda erkek varsa ve o erkeklerin tamamı bahsi geçen kızla ilgileniyorsa olaya hemen el konmalıdır. Girilen ortamlarda ilgi çekmek önemlidir. En azından bazıları için. Yeri gelir bilmediğin konularda ortaya atlar kendini rezil edersin, yeri gelir depresif hatun rollerine girer insanların ilgisini çekmeye çalışırsın, birşeyler yaparsın işte...

Şimdi efenim kimse kusura bakmasın ama konu her ne olursa olsun bu aklı evvelleri ciddiye alamam ki ben :) Ukalalıksa ukalalık deyin! Bir şekilde hayatımdaki insanları sınıflandırıp hak ettikleri yerlere koymak zorundayım...

Neyse dağıldı yine konu.

Düşüncelerini çok ciddiye aldığım 3-5 kişi var. Ya da abarttım daha az da olabilirler. Neyse. İşte bu insanlara anlatabilmek istiyorum bazen kendimi. Bilsinler istiyorum kafamdan geçenleri. Ara ara da iyice artıyor bu istek. Az önce yine aklıma geldi mesela...

Tuhafım her zamanki gibi.
Sıcaktandır sıcaktan...

("acaba ben miyim bu aklı evvel kız" triplerine girme ihtimali olan arkadaşlarım için bir not:
Freudiye zamanında okuduğu bir yazıdan sonra demişti ki acaba ben miyim diye düşündüm sonra da dedim ki bu kızın bizim dışımızda da arkadaşları var. nokta. Ayrıca bir konuda yazabilmek için illa ki başıma gelmesi gerekmiyor, biz insanlar gözlem yapabilen, değerlendirme yeteneği olan varlıklarız. Çoğumuz yani)

0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?