27 Ekim 2008 Pazartesi

Mektup gibi..


Tepkisiz bir insan oldum çıktım biliyor musun?


ki ben hep severdim her şeyi açıklamayı di mi? Yanlış bilinen, açıklanmayan hiçbir şey kalmamalıydı...


Yok artık.


Anlatamıyorum kimseye kendimi. Anlatmıyorum.


Evet yanlış bildikleri şeyler var görüyorum, ama tepki vermiyorum.


Tek kelime edesim yok hiçbirine.


Hem bilseler ne olur ki?


Beni.


Seni.


Onu.


Boşver bilmesinler.


Böylesi daha güzel değil mi?


Bir gün şartlar öyle bir hâle gelsin ki yanıldıklarını görsünler istiyorum.


Hayır kimsenin acı çektiğini görmek falan değil niyetim. Yanıldıkları konulardan sadece bana dair olan kısımla ilgileniyorum ben. Kendi hayatlarına dair olan yanılgıları konusunda haklarında hayırlı olan neyse onu yaşamalarını dilerim hepsine. O bana dair, benim hayatıma dair kafalarında uydurdukları saçmalıklar var ya, bana dair zerre kadar şey bilmezken ahkam kesiyorlar ya her fırsatta, işte ben hiçbir şey söylemeyeyim, onlar bir gün, doğru zaman geldiğinde ne kadar yanıldıklarını anlasınlar... O an mutlu olacağım galiba.


Kimseye kendimi anlatacak gücüm kalmadı. Açıkçası umrumda da değil artık kimse. Hem birilerini umursayınca kaybolup gidiyorlar, belki umursamamak daha iyidir olamaz mı yani?


Kimseyle konuşasım yok.


Biriktiriyorum kelimelerimi galiba :)


Lazım olacaklar bir gün.


Söyleyecek öyle çok şeyim var ki...


Ama daha zamanı gelmedi sanırım...


Görüyor musun bilmiyorum, durmadan değişiyorum, her saniye...


Değişmeyen bir tek sen kalıyorsun işte.


Hepsi bu.

15 kişi de demiş ki:

CaRtMaNtR dedi ki...

ne insanlara kendini anlatmak kolaydır nede tamamen onları umursayarak yaşamak. ha bunlar arasında bir denge kurmakta bunlardan kolay değil ama herhalde insan en faydalı olan o

cesetizleri dedi ki...

anlatmamanın ağırlığını yaşamak beter bir şey.. öyle olmasın da.

sLn dedi ki...

"amaaaan ne düşünürlerse düşünsünler" deyip geçiyorum, böyle değildim ben, o yüzden tuhaf geliyor bu hallerim şu an bana.

gerçi herkese karşı böyle değilim tabi, ama insanların çok büyük çoğunluğuna karşı bu durumdayım. tuhaf..

diamandi dedi ki...

bence kendini anlatmamak güzel bişey.. birilerine bişeyleri senin hakkında söylememk seni daha güçlü yapar ya fikrim tabi bu ama bilmiyorum.. değişmeyen O işte onu kaybetmediğin sürece tabi... ona da kendini anlatma geregin kalmadıgı sürece aynı zmanda ;)

sLn dedi ki...

ben açıklarımı, eksiklerimi anlatmayı severim aslında, daha doğrusu huyum kurusun kendime ne kadar kızarsam kızayım bunu yapıyorum. sonra insanlar ilk fırsatta o söylediklerimi bana karşı kullanıyor falan filan. ama bu ara umursamaz bir şey oldum çıktım :))

diamandi dedi ki...

:) doğru yol işte... ya kimseye kendin hakkında hele ki zaafların hakkkında zaaf vermicekmişin ben bunu ögrendim; çünkü zamanı gelince hiç acımadan kullanıoylar hayatındaki sıfatları ne olursa olsun maalesef :( sevgili, arkadaş, tanıdık, komşu, dost dahi bile...
çiğ süt ne demek anlıyo insan işte o zaman

sLn dedi ki...

ne kadar yakının olduğu fark etmiyor, yeri geliyor dünyadaki en güvendiğin insandan bile kazık yiyebiliyorsun. herkese karşı olan güvenini kaybediyorsun bir yerden sonra :-/ karşındakine %100 güvenmek hata, kim olursa olsun bahsi geçen, temkinli olmak en iyisi. tabi becerebilirsen :-/

diamandi dedi ki...

temkin ve ben ayrı dünyaların sıfatlarıyız :D

sLn dedi ki...

dedim ya zaten becerebilirsen diye :p ben de ancak ahkam kesebiliyorum, becerebildiğimden falan değil :) insanlara çok çabuk güvenmek en büyük özelliklerimden biridir :p

diamandi dedi ki...

me too :D

b.a dedi ki...

şaşırmıyorum..

serzeniş meraklısı dedi ki...

umursadığın insanlar umursanmaktan dolayı uzaklaşıyorlarsa senin yapabiliceğin pek bişey yok sanırım sln... çoğu insanda umursanmak ister. belki farklı kişiler lazım etrafına, sevdiği insanları umursayan...
sessizlik... çoğu zaman sessiz kalan, bazı şeyleri herkese açıklamayan, cevaplardan kaçmasada "kelimeler bende kalabilir, fazlalık etmiyolar." diye düşünen ve uygulayan ben rahatsız değilim bu durumdan, ama insan sıkılıyor ve değişmek mecburiyeti duyuyo çoğu zaman...
dönemsel durumlar seninkisi... sessizliğinden ötürü mutlu olabilirsin :)

sLn dedi ki...

şimdilik böyle bir şeyi tercih ediyorum ama bakarsın yarın karar değiştiririm, belli olmaz :))hem herşey herkese anlatılmamalıymış zaten, elimden geldiğince anlatmaya çalışıyorum baktım ki anlatamıyorum ya da anlamak istemiyorlar, orda kesiyorum uğraşmayı.. sen ne anlatırsan anlat, onlar canının istediğini düşünüyor zaten. (belki başkalarına karşı ben de böyleyimdir.) isteyen istediğini düşünsün demek de gerekirmiş bazen, onu öğrendim..

serzeniş meraklısı dedi ki...

öğrenmeye açığız, istemesekde öğreniyoruz hergün yeni bişey... bu son öğrendiğin cidden işe yarar bi bilgi, kıymetini bil anacım :))
aslında insanların kalıplaşmış bir duruşu var bizde, herkes için geçerli bu... anlatımların etkili olmasını nadiren görüyoruz... nadir insanları yakalamak adına anlatmaya devammm :)

sLn dedi ki...

nadir insanlara öyle ya da böyle ulaşır zaten söylediklerin ;) sen özellikle gidip söylemesen de o sözler bir yolunu bulur ve o nadir insanlara gider, ben ona inanıyorum. blog yazmak da o sözlerin nadir insanlara ulaşmasını kolaylaştırmaya yarıyordur belki mesela :))

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?