4 Kasım 2008 Salı

Uzaktan

Bir adım gerisindeyim hâlâ hayatın ve hayatımdaki bir çok şeyin aksine bu defaki benim tercihim!

Her şey çok daha net buradan bakınca, ya da her şey demeyelim hadi, "birçok şey"

Yalanlara bakıyorum buradan, ikiyüzlülüklere, riyakarlıklara... Konu başkaları olduğunda görmek daha kolay, misal pıtırcan diyor ki "ben lolocan'dan nefret ediyorum", sonra bakıyorsun lolocan'a karşı olan davranışları hiç de nefret ediyormuş gibi değil. Zavallı lolocan çok sevildiğini sanıyor. O zaman anlıyorsun ki yalan söyleniyor, birileri çıkarlarını düşünüp ona göre davranıyor, ikiyüzlülük yapıyor...

Ama sen dahilken konuya, çözmesi biraz daha zor. Kimin arkandan ne dediğini bilmiyorsun ki. Ya da kim ne düşünüyor senin için, ne hissediyor... Çok seviyormuş gibi davranan birinin arkamdan bir dünya küfür etmediğini bana kim garanti edebilir? Hayır bu paranoyaklık değil! İnsanların ikiyüzlülüklerini izleye izleye kazanılmış bir tecrübe sadece. Pıtırcan lolocan'a onu çok sevdiğini söyleyip arkasından etmediği lafı bırakmıyor, aynı pıtırcan bana da çok iyi davranıyor, lolocan'a olan davranışlarını göz önünde bulundurarak benim de arkamdan konuşuyor olabileceği sonucuna pekâlâ varabiliyorum.

Nefret ettiğim insanlar vardı eskiden. Şimdi birilerini ya seviyorum ya da tamamen kayıtsız kalıyorum. Sanki bazıları hiç yok gibi, ya da geçmişte bazıları hiç olmamış gibi...

İsim vermeden anlattığımda beni tanıyan insanların yanlış adreslere yöneldiklerini hissediyorum bir de. Bu kayıtsız kaldığım insanların bazıları en azından 4-5 senedir hayatımda değiller. Birkaçıysa maalesef yanıbaşımda. Sözde arkadaş görünümüyle dolaşmaktalar. "Gidin" demiyorum çünkü biliyorum zaman gelince kendi kendilerine gideceklerini. Zaten umursamıyorum dedim ya, kayıtsızım..

Geçen gün izlediğim bir dizide kadın oğluna dedi ki:
"Sevginin zıttı nefret değildir, kayıtsızlıktır. Benden nefret ettiğine göre hâlâ senin için bir şeyler yapabilirim demektir."

Onu duyduğumdan beri kayıtsız kaldıklarımı düşünüyorum. Zamanında hayatımda sahip oldukları kocaman yerler üzerine ettiğim kocaman lafları.. Yuttum galiba hepsini. Rahatsız değilim.

Silindiler, gittiler...

(Tam şu an aklımdan geçen şarkı "Salıncaklar"
"Senden öncesi silindi gitti")
...

not1: yazıda x ve y vardı, x bilinmeyen olmayı bıraktı bir kimliği var sanki onun artık, o kadar çok bahsettim ki tek kişi sanabilirsiniz artık x'i. O sebeple yazıdaki x ve y'leri temizledim, pıtırcan ve lolocan yaptım.

not2: hâlâ benzer düşünceleri devam ettiriyor olsam da bu yazı eylülde yazılmış, taslaklarda unutulmuş. Onu da eklemiş olayım. Yeni yazmadım yani.

0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?