31 Aralık 2008 Çarşamba

Bir mürebbiye adayının güncesi (7)

Bir şey söyleyememek ne kadar sıkıcıdır bilir misiniz?
Susmak zorunda olmak...
Koskoca bir yılımız birine bağlı olduğu için ağzının payını verememek!

Ekşiyecek yer aradığı belliydi zaten, gelmiyorsunuz dedi, hem biz hem diğer hoca itiraz edince ağız değiştirdi "öğrencilerle iletişim kurmuyorsunuz"a çevirdi bu kez.

Soramadık "öğrencilerle iletişim kurmak senin yaptığın gibi çocukları arkadaşlarının önünde rezil etmek midir" diye.

Soramadık "1.sınıf öğrencisine konuşuyor diye tebeşir atmak mıdır iletişim kurmak" diye.

Soramadık "sınıfta arkadaşıyla konuştuğu için 3. sınıf öğrencisini dışarı çıkartıp, yakasına yapışmak, duvara yapıştırıp azarlamak mıdır iletişim kurmak" diye.

Ben öğretmeninizin hatırı için stajyer kabul ediyorum dediğinde "sana ödenen parayı da kabul etmiyorsun o zaman öyle mi" diyemedik.

Olasılıklar:
1-Geçen seneki stajyerlerle yaşadıklarından dolayı okulun gözünde kötü duruma düştüğünün farkında ve şimdi kendisinin iyi olduğunu ispat etmeye çalışıyor.

2- Kompleksli. (bu olasılık falan değil, kesin bu.) 

3- Tüm küçük insanlar gibi o da egosunu böyle tatmin ediyor!

Bazı insanların içinin kötülüğü, çirkinliği sahiden dışlarına da yansıyormuş! 

Dilimizin ucuna kadar gelen kelimeleri yutmak adama koyuyor be! Koskoca bir senemizi bir gerizekalının kompleksleri yüzünden kaybetmek istememekte haklıyız elbet ama susmak insana çok kötü dokunuyor!

Aklı başında bir insan eleştiri kaldırabilir ama onun başında bir aklı var mı ki?! Bir öğretmen nasıl küçücük çocuklara böyle davranabilir ki? Öğretmenlik eğitimini bir kenara koyun, bir insan bunları yapar mı ufacık çocuklara? Aklı başında bir insan kendi yaptıklarını hiç düşünmeden başkalarına ahkam kesebilir mi bu konuda?

Bu kadar mı küçük? Her yaptığımıza kulp takarak mı yüceltecek kendini?

-Gelmiyorsunuz
-Hayır, geliyoruz
-Hıı tamam o zaman dur başka bir şey bulayım hah tamam öğrencilerle iletişim kurmaya çalışmıyorsunuz.

Sen bizim yerimize kuruyorsun ya! Dövüyorsun ya 7 yaşındaki çocukları, yetmez mi?!

4 kişi de demiş ki:

CaRtMaNtR dedi ki...

Bu tür öğretmenlere insan bile denemez. Denebilecek uygun sıfatlar var ama burda saymaya gerek yok

sLn dedi ki...

küçücük çocuğu duvara yapıştırmış azarlarken çocuğun gözlerinde gördüğüm korku bile kendisinden nefret etmem için yeterli bir sebep! aynı korkuyu kendisinin görmemesi ya da görmüyormuş gibi yapması da onun insan olamayacağının kanıtlarından biri benim için...

melankolikdeli dedi ki...

Seninki gibi bir durum olmasa da üniversitede de benzer bir "yüksek ego" ile karşılaşmıştım ben de. Ünide olunca alttan almak zorunda kalıyorsun ama o küçücük çocuklar ne yapsın. Öğretmenlik için psikolojik bir sınava da tabi tutmak lazım galiba öğretmen adaylarını.

sLn dedi ki...

o küçük çocuklara üzüldüm en çok zaten :-/ Ben iki hafta daha tahammül edip sonra kurtulacağım ondan...

bütün derslerden geçip staj yüzünden okulumuzu bir sene uzatmayı göze alamadığımız için bir şey diyemedik. Okuldaki hocamız "düşük not verse de ben yükseltirim, ben sizi biliyorum dert etmeyin" vs. dedi ama stajdaki hoca bizi devamsızlıktan bırakırsa okuldakinin müdahale etme şansı kalmıyor... 1 sene daha staj yapmak zorunda kalıyoruz diplomamızı alabilmek için :-/ devamsızlık yapmıyoruz ama uyuz ya hani, bırakır bırakır belli olmaz :s

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?