6 Aralık 2008 Cumartesi

Geçmeyen geçmiş, gelmeyen gelecek..


Bir an önce büyümeyi istediğimiz günler vardı. O günler biter bitmez küçük olduğumuz zamanlara dönmeyi umduğumuz günler başladı.
Bir anda...

Arada hiç içinde bulunduğumuz andan mutlu olduğumuz zamanlar olmadan..

Tuhaf değil mi?

Bir gün gelecek mi o içinde bulunduğumuz andan mutlu olacağımız günler?
Yoksa insanoğlu hiç mi memnun olmaz yaşadığı andan?
Ya geçmişi özleyerek ya geleceği düşleyerek mi yaşar hayatı boyunca?
İşin tuhaf olan bir başka tarafı da şu an özlediğimiz geçmişten de şikayetçiydik yaşarken.
Şu an muhteşem gibi görünen o günlerde de canımızı sıkan şeyler muhakkak vardı.
İnsan hafızası sadece işine geleni hatırlıyor di mi? Sevmediğini, beğenmediğini öteliyor, atıyor karanlık odalara...

Kurcalamamalı galiba.

0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?