30 Aralık 2008 Salı

kötüyüm, kötüsün, kötü

Bazı günler, bazı insanlar kötü bir şeyler yapıyorlar, hak etmediğine inandığım insanlara...
O günler bütün insanlıktan nefret edesim geliyor!

"Bütün insanlar kötü, iyi bile gözükseler kötüler, baksana neler yapıyorlar" diyorum kendime.
Biraz sinirim geçince iyi şeyleri düşünüyorum bu kez...

"Şunun, bunun ve onun kötü olması herkesin kötü olduğu anlamına gelmez. Bak şu, bu ve diğeri var, iyi insanlar onlar! Demek ki var iyi insanlar" demeye başlıyorum bu kez.

Kendime iyi insan örneği olarak gösterdiğim insanların da kötülükleri var biliyorum, görüyorum, duyuyorum ama insanlara bir şekilde güvenmeye devam edebilmek için yok saymak gerekebiliyor bazı şeyleri.

Sonra diyorum ki, "belki farkında bile değiller kötü olduklarının, kötü olarak görmüyorlar yaptıklarıını, hem kimbilir ben neler yapıyorum insanlara farkında bile olmadan..."

Yine de bazı insanların bütün insanlığa olan inancımı sarsmalarına karşı koyamıyorum. Birbirimizden ne kadar farklı olduğumuzu sansak da aslında o kadar aynıyız ki...

Oluyor mu size de böyle?
Oluyordur di mi?
Yoğun olarak düşünüyorum bu ara ben bunları.
Herkeste biraz iyilik biraz kötülük var diyoruz ya muhakkak, bazılarında yok be! Senelerdir tanıdığım bazı insanların bir tane bile iyiliğine denk gelmemiş olmam tesadüf mü sizce? Var mı tesadüf diye bir şey?
...

10 kişi de demiş ki:

CaRtMaNtR dedi ki...

Hiç kimse sadece siyah yada beyaz olamaz hemen herkes grinin tonlarıdır bana kalırsa

sLn dedi ki...

ben de öyle düşünüyordum ama yıllardır tanıdığım insanların hep siyah taraflarını göre göre inancım sarsıldı...

Ukturk dedi ki...

Herkesin biraz iyi biraz kötü bir yanı vardır bence..Melek değil sonuçta insan:P.p

melankolikdeli dedi ki...

bir nevi yin-yang durumu. tek fark, bazı insanların ruhunu "siyah" ele geçirmiş.

mca dedi ki...

iyilik olsa olsa belli belirsiz bir ışık olur heralde.. Özümüzde kötüyüz, herkesten herşeyi beklerim ben, yeter ki şartlar ittirsin..
diye düşünmekteyim..

Güllerevurgunum dedi ki...

insan ışıkla karanlığın birleşimidir. Her insanda hem ışık hem karanlık vardır. Görevi ise içindeki ışığı karanlığa galip getirmektir. Bu insanın dünya ya gelme nedenidir. Bazıları bunu başarır bazıları başaramaz.

Bizim şansızlığımız, başaramayanların çok olduğu bir dönemde yaşıyor olmamız.

CaRtMaNtR dedi ki...

Kendi yorumum dahil yorumları okuyunca aklıma yakın zamanlarda vizyonlarda olan iki film geldi. İlki nispeten daha eski olan The Mist oldu. Çaresiz kalan insanların nasıl basit ve kaba olabileceklerini göstermesi açısından çok iyi örnek olur.

Diğer film ise The Dark Knight elbette. Jokeri uygun şartlar altında insanların neler yapabileceklerini herkese gösterme çabaları açısından içimizdeki kötülüğe inceden inceye güzel vurgu yapılmıştı.

melankolikdeli dedi ki...

Joker, insan içindeki kötülüğü gösteriyordu ama gerçekten "insan" olanların "beyaz" yönleri baskın çıkıyordu sonunda. Sanırım mca'nın da dediği gibi biraz ışık varsa anlaşılıyor zaten.

sLn dedi ki...

@ mca
tüm kalbimle katılmaktayım "Özümüzde kötüyüz, herkesten herşeyi beklerim ben, yeter ki şartlar ittirsin.." cümlesine...

@Güllerevurgunum
bazı insanlara baktığımda en ufak bir parıltı dahi göremiyorum, safi karanlık...

@cartmantr
çaresizlik halinde ya da şartlar öyle gerektirdiğinde kötü olmalarını belki bir derece anlayabilir insan ama taraf olmadığım bazı durumlarda iki insanın birbirlerine karşı olan davranışlarına bakıyorum da, yok, herhangi bir sebebi yok kötü olmak için. sadece bu durumdan keyif alıyor gibi...

@melankolikdeli
kötülük derken kastettiğim şey aslında şu, bazı insanlar var, atacağı her adımı hesaplıyor, karşıdakine o adımla verebileceği tüm zararları hesaplıyor ve kasten o adımı atıyor. Ama bir yandan da öyle güzel saf numarası yapıyor ki, neredeyse ben bile inanacağım iyi niyetle yaptığına... Bu yaptığım ona zarar verecek, o zaman hadi yapayım diye düşünen insana insan denebilir mi açıkçası şüpheliyim. Sonunda iyiler mutlaka kazanıyor mudur sahiden bilemem, ama şu an için maalesef kaybeden taraftalar...

mca dedi ki...

Güzel bir konu:)
Toplumun yazılı olmayan yasaları insanlara sınırlar çizer, İnsan toplumsallaştıkça kötülük yapma şansı azalır.. Toplum tarafından dışlandıkça, ya da sahip olduklarını kaybettikçe özgürleşir ve kötü biri olabilir.. Özgürken yapılan daha gerçektir tabi..
Ancak yazıda ve yorumlarda hep düşünceler hüküm sürdü..
Bir de duygular var ki eğer o belli belirsiz bir ışık varsa kaynağı duygulardır.
Dğşünceler anti-hümanist yapar insanı, duygularda hümanist.. O yüzden özellikle sevgiyi bol tutmak gerek diye düşünmeye devam etmekteyim..
diye ahkam kesmekteyim :)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?