2 Ocak 2009 Cuma

Bu ara


Uzuuun bir uykuya dalıp günlerce uyanmamak istiyorum yine.
Uyumayı başaramıyorum bile!

Yine saati boşu boşuna kurmaya başladım. Saatsiz de uyanabiliyorum istediğim zaman.

Her sene olur böyle.

Kaybettiğim günleri daha çok düşünürüm doğum günlerimde. Doğrular ve yanlışlar en çok doğum günleri yaklaşınca kurcalar beynimi. 5 Ocak'ın 4 Ocak'tan ya da 6 Ocak'tan bir farkı mı var ki? Hayatımdan gelip geçen bir başka gün işte...

Kimler hatırlıyor, kimler kutlayacak, kimler umursamıyor ıdı vıdı düşüncelerimi bırakamadım gitti.

Küçükken"şu an kaç yaşında olmak isterdin" diye saçma sapan bir soru sorardık durup durup, o yaşlar üzerine hayaller kurardık sonra.

sLn'in olmayı istediği iki yaş vardı, biri 18, biri 23. Üniversitede sevdiğimiz bölümlerde okuduğumuzu hayal ederdik, belki en yakın arkadaşla başka bir şehirde...

"O zaman bana karışmazlar da oooh rahat rahat gidicem maçlara"

18'i geçtik. Şu an hafızamı yokladım ama hatırlamakta zorlandım 18'i. Liseden mezun oluş, üniversiteye başlayış. Alışmakta zorlanma. Yeni insanlar, yeni hayaller...

Ama kayda değer bir şey gösteremiyorum. "18 yaşıma dair en önemli şey budur" diyemiyorum hiçbir şey için.

İkincisi de 23'tü dedik ya, 3 gün sonra 23 olacak sLn. Hiçbir beklentisi yok. Ya da kendini kandırıyor "hiçbir beklentim yok" diyerek. Hayalini kurduğu yaşın tam da hayal ettiği gibi olmasını istiyor elbet ama umut etmek zorlaştı bu aralar.

Son bir aydır çok sık düşünüyorum yeteri kadar uğraşmadığımı... "Ben elimden geleni yaptım!" cümlesi bir sabah, önemli bir günün sabahı "ben de yeteri kadar uğraşmıyorum"a bıraktı yerini.

Milyonlarca şey var beynimde, hepsi benimle ilgili, akıl verme teşebbüsünde bulunacak ilk insandan çıkacak muhtemelen bütün sinirim. Böyle anlarda bana bulaşmamaları gerektiğini anlamamakta direniyor bazıları :-/

Bakalım nereye kadar sürecek böyle!?

8 kişi de demiş ki:

melankolikdeli dedi ki...

uyumayı bu aralar ben de beceremiyorum. (bu saatte yorum yapmamdan belli sanırım (: )

merak ettiğin iki yaşı da geçmiş biri olarak (: pek de önemli birşey olmadığını söylemek istiyorum. biraz hayal kırıklığına uğrayabilirsin ama öyle (:

genel kanı olarak 18'inde geldiği bilinen özgürlüğü, 16'sında yaban ellerde üni okuyarak kazanmış, erken hayata atılmış biriyim. kaba tabiriyle "kafa kağıdı"ndaki yaşın değil de yılların sana ne getirdiği, saçlarına düşen akların sayısı önemli kanımca (:

CaRtMaNtR dedi ki...

Gelecek her yaş için insan farklı hayal kurar. Ama özell
kle 18 için kurulan hayaller bambaşka olur sanırım. Hem muhtemelen üniversiteye başlayacak olmak hemde artık ergin bir insan olarak sayılacak olmak daha önce yapılamayacak şeyleri yapmaya izin verir.

Fakat bu durum her zaman iyi sonuç vermiyor. Çünkü o dönemde ne kadar çok şey yapılırsa yapılsın hayalgücü ile yaratılanlara asla tam anlamıyla ulaşılmaz. Buda biraz tatminsizlik yaratır geçmişe dönülünce. Böyle anlarda ben pişmanlık duymamaya çalışıyorum. O zman yaptıklarım yada yapamadıklarım bugün şu anda beni ben yapan şeylerin kaynağıdır. Ehhh şu andaki benden memnunsam neden pişmanlık duyayım diyorum.

sLn dedi ki...

@ melankolik deli

merak etmek değil de çocukken hep 18 ve 23 yaşına gelmeyi isterdim işte, dediğim gibi 18'den bir hayır görmedim, 23'ten de görmeyeceğim aşikar :))

@ cartmantr

ileride düşünüp "iyi ki böyle olmuş" diyeceksem sorun yok :) ama diyememe ihtimali beni epey korkutuyor :-/

CaRtMaNtR dedi ki...

İnsanın kişiliği yaşadıkları sonucu törpülendiğinden sanmıyorumki gelecekte geçmişten bu kadar pişmanlık duyulsun. Ha bunu kendini çok normal biri olarak tanımlayan biri (yani bendeniz) diyorsa emin olunamamasıda gayet normal aslında.

Bu arada hem 18 i hem 23ü yaşayan biri olarak bence 21 daha güzel bi yaştı diyebilirim. Kulağa bile hoş geliyor. Asıl kötüsü üç ay sonra 25 olacağım ki iyiden iyiye yaşlanıyorum demeye başlayacağım gibi :D

sLn dedi ki...

Çok fazla karar almam gerekebilir bu sene, sanırım o aldığım kararların yanlış kararlar olduğunu bir gün fark etmekten korkuyorum. Kuşkusuz yaşanan iyi ya da kötü her şey insana bir şeyler katar ama insan iyi şeylerin bir şeyler katmasını tercih ediyor tabi :))

belki çocukluğum boyunca beklediğime değer be :)) beklentileri düşük tutmak gerek ama yine de bir şeyler beklemeli hayattan :-/

merve dedi ki...

umutlarını beklentilerini hiç bir zaman kaybetme..her zaman onları yüksek tut.bir yıldız gibi parlasınlar ki gözünde..onlara ulaşabilmen için cezbetsinler seni:)

pRncfRn dedi ki...

Güneş ışığı alamadığın için seratonin oranın düştü boşver geçer yaza :p

sLn dedi ki...

umarım :D

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?