Biraz normal, biraz tuhaf; okur, yazar, sever, izler, dinler, görmezden gelir, düşünür, anlam vermeye çalışır -bazen veremez-, bekler... Senin benim kadar insan yani.
Hiçbiri kovalamıyor beni rüyalarımda. Hiçbirinin eli bana değmiyor. Çünkü ellerim ceplerimde hiç olmadıkları kadar. Varlığıma nedensizlikten delirdim ben. Hiçbir nedeni kendime yakıştıramadığımdan. Hepsini giydim. Hiçbiri olmadı. Hepsi dar geldi. İnansaydım herhangi birine, uğruna gerekirse dünyayı kan gölüne çevirirdim. Okyanuslar kırmızı olurdu. Pıhtılaşmış kanlardan siyah dağlar yükselirdi. Ama inanamadım. Bir türlü inanamadım... Bütün hayat bir illüzyon."
11 kişi de demiş ki:
kelimelerin biter diye mi...
Sanırım hayır ama neden korktuğumu da pek bilmiyorum galiba...
FENERİMDEN BAŞKASI NANAY.....
SELAMLAR ARKADAŞ. EKLEDİM SENİ.
di mi yaa :))
duygusal bir yoğunlaşma seziyorum :)
salıver, yaz derim ben. yayınlama. sonra da şunları şunları yazdım diye tekrardan yaz, onları yayınla :D
Eski yönteme döneceğim galiba yakında, bir kağıt bir kalem :)
Ben de sustum!
Bazen en iyisi, kesinlikle!
Öyle mi dersin :(
ben de aynı yolun yolcusu özlemi yazıya dökmek. aklıma gelmezdi blog yazıcağım konuşmaktan çok daha etkili
Her zaman en güzel kelimeler kalır geriye demi, en güzel derken içerik olarak değil tabi, duygu yüklü kelimeler bahsettiklerim..
Kesinlikle öyle. Duygu yüklü oldukları kesin de güzel olabilir mi işte o konuda ben de emin değilim...
Yorum Gönder