Söylesene

Umursamıyormuş gibi yapıyorsun ya hani...

Beni, onu, bir diğerini kandırabiliyorsun hani bir yere kadar...

Bir şey ifade ediyor mu gerçekten, kendini kandıramadıktan sonra?!

Sen kendine inanmazken çok mu önemli benim inanmam, onun inanması, diğerinin inanması?

Kendine de yalan söyleyebiliyor musun yoksa?

İnanıyor musun söylediğin o yalanlara?

(üstüne alınmak isteyen herkese selamlar, çok isterseniz buyrun alının, alınmayın desem de ne değişecek ki zaten :) )