"Ne olacak"lar, "ne yapacağım"lar, "ne yapmalıyım"lar...
Denizin üzerinde uçuşan hayvancıkların hareketlerine dalıp dünyadan kopmalar, zaman zaman duymasalar da laf atmalar... Farkında bile değiller elbet pencerenin ardından onları izlediğimin. Olsun.
Güneşli ve soğuk bir gün. Hani şu baharın ilk günleri gibi... Güneşli ve soğuk günleri hep sevmişimdir ben.
Kafamda bir sürü plan.
Olmasını istediklerimi düşünüyorum bol bol, işi gücü bırakıp düşünüyorum hatta. Hırs yapıyorum sonra, "görecekler bana inanmayanlar!".
Hayvancıklara laf atıyorum yine "siz de inanmıyorsunuz di mi? Göreceksiniz!"
Dua ediyorum içimden.
"Vermeyi istemeseydi istemeyi vermezdi" demişlerdi değil mi?
