3 Şubat 2009 Salı

Ağlarım ama...

Birkaç hafta önce şöyle bir yazı yazmıştım: http://slnnn.blogspot.com/2009/01/alama-be.html

Bugün kardeşimle oturmuş dizi izlerken fazlasıyla duygusal bir sahneden sonra yine gözüme toz kaçtı azıcık... Bu ara fazla hassasım, neden bilmem. Üstüne böyle şeyler de izleyince kötü oluyor insan... (Dizi izlerken ağladım deyince çok farklı bir şey canlanabilir kafanızda, son takıntım olan "Fringe"i izliyordum. imdb'den dizinin türüne bakarsanız neden açıklama yaptığımı anlayacaksınız.)

13 yaşındaki sevgili kardeşim neden bu kadar duygulandığımı anlayamadı tabi, sorguladı bir süre... Yine anlayamadı.
Aynen benim onun yaşındayken düşündüğüm şeyleri düşündü muhtemelen.

Her şey sırayla. Ben gülüyordum bir ara film izlerken ağlayanlara, şimdi bana gülüyorlar, yarın ona gülecekler...

Hayat böyle :)

3 kişi de demiş ki:

idil Ttotay dedi ki...

hayat.. yaşamadan anlayamayacağın kadar garip.. tatmadan inanamayacağın kadar acı aslında...

gribulut dedi ki...

yaşasın gözyaşı...

Öztürk dedi ki...

idil Ttotay'ın yazdıkları bana geçenlerde keşfettiğim Nuriye Güler'i hatırlattı. O da bi şiirinde:
"Hayat sızısını iliklerine kadar hissettiğim bir acıymış. Hayat en umutsuz olaylarda dahi umut ile yaşayabilmekmiş, Umudun bittiği yerde yıkılmış bir kalple yaşamakmış." Dediğin gibi SLN hayat böyle.. :))

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?