2 Şubat 2009 Pazartesi

!

Bir süredir günü elimde bir defter ve bir kalemle bitiriyorum. Yazıp kapatıyorum. Yazdığım hiçbir kelimeyi görmeye tahammülüm yok.

Bir saniye sinirlenip hemen arkasından sakinleşiyorum, canımı sıkıyor bir sürü şey. Bağıra bağıra söylemek istediklerim var, çok hoş şeyler olmadıkları için ısrarla kendime saklamaya çalışıyorum.

"Ne yapıyorum burda ben" diyorum en çok kendime. İnsanlarla bütün ilişkimi bir anda kesmeye karar veriyorum, 5 dakika sonra yine bakıyorum ki aynı yerdeyim.

Canımı sıkıyor hayat, özellikle insanlar... Özellikle bazıları!

En başta kendim olmak üzere her şeyden tiksindim bak yine.

Şu çıkış yolu nerdeyse göstersin biri, ben bu saçmalığa daha fazla dayanamıyorum.

17 kişi de demiş ki:

melankolikdeli dedi ki...

"hayaat beni neden yoruyorsuunn !"

(:

arada bir geliyor herkese böyle... belki sende daha sık oluyordur. geçecektir muhakkak (:

sLn dedi ki...

Bu insanlarla ve bu şekilde yaşamaya devam ettikçe geçebileceğini sanmıyorum ben :-/

Besimi dedi ki...

sen hastalığın birinden kurtulmuş ta bir diğerine yakalnmışsın galiba :))

sLn dedi ki...

birbiriyle bağlantılı hastalıklar bunlar, 3 senedir bir o bir diğeri şeklinde devam ediyorum :-/

Bilgicelli dedi ki...

Yazdıklarına bile tahammül edemiyorsun...Biraz kendini dinlemelisin:)

sLn dedi ki...

Sakinleşebilmek için yazmıştım ama olmadı :)

feanor dedi ki...

sen yaz yine de... bırak, görme kelimelerini tahammül edemiyorsan, ama yaz yine de.

en kötü olduğum anlarda bile, saçmasapan da olsalar, yazmak rahatlatıyor beni. bir kaç hafta sonra açıp baktığımda sevdiysem kalıyorlar benimle, ya da yırtılıp, unutulup gidiyorlar.

çıkış yolu zamanda, biraz dışarıdan izle hayatını; bir film izliyormuş gibi, nötr. Belki o zaman sakinleşirsin biraz, sakinleşince de gerisi geliyor zaten.

sevgilerle VD :)

RaMa dedi ki...

duygularını anlıyr mym ne (:
sanırım çok ii anlıorum seni
kendindn bile bıkmş biri olark
ama bende senn gbi bi türlü çıkış yolu bulamıorum...

CaRtMaNtR dedi ki...

Hayat insanı zorla asosyal yapmaya çalışıyor böyle dönem dönem. Özeliklede böyle bir ton şey üst üste gelmişse tam beni burdan kurtarın der insan içten içe

aahmetcelebii dedi ki...

Yok onun bir çözüm yolu, çıkış falanda yok, anlamsız tesellilere tavsiyelerede gerek yok. Gün gelir mutlaka düzelirsin sln. Yinede açık havaya çıkıp derin nefesler almayı ihmal etme derim ben, mutlaka iyi gelecektir :)

sLn dedi ki...

@ feanor
Yine kendimi bir adım geri çekmeye karar verdim, biraz uzağında olmalıyım insanların, dünyanın... Sakinleşmenin başka yolunu henüz bulamadım :)

@Rama
Bir yerde bir çıkış yolu muhakkak vardır ama henüz görmeyi başaramadık galiba...

sLn dedi ki...

@cartmantr
Zaman zaman asosyal olmak da güzel, kendinle başbaşa olmak, kendini sorgulamak...
:)

@ aahmetcelebi
Gereken tek şey zaman galiba ama geçen zamanın bir faydası olmadı şimdiye kadar, belki bundan sonra...
Kendimce sakinleşme yöntemleri bulmuştum bir zaman, yine onlara başladım, bakalım işe yarayacaklar mı :)

s_0604 dedi ki...

Aynı şeyleri bende yaşıyorum.. Tatil olmasından artık nefret eder oldum yaa :( Çevremdeki herkesi kırıyorum.. Canımı sıkıyorlar, bunaltıcı geliyo herkes ama onlarsızda olmaz diye düşünüyorum bi yandanda xS

şirinem dedi ki...

bukadar sıkıcı yaşamak bunalmak demekki herkeste varmış arada banada geliyorlar sağdan sağdan :)

sLn dedi ki...

En kısa zamanda düzeliriz inşallah :)

Ukturk dedi ki...

Herşeyi ciddiye almamak, kafaya takmamak laızm.Özellikle insancıkları! :P:p Mutlu günler:D

sLn dedi ki...

Gereksiz insanlar yapınca umursamamak kolay oluyor ama sevilen insanlar kalbini kırınca biraz zor :)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?