7 Şubat 2009 Cumartesi

Gider kelimeler gitmek istedikleri yere...


Zamanında ağzından çıkan kelimeler gün gelir korkutmaya başlar mı insanı?

Çok mu tuhaftır yakın zamanda söylediğim bir şeyleri hatırladığımda saklanacak delik aramam?

Korkuyorum, kendi kelimelerimden korkuyorum bazen.

Susmalıyım diyorum, olmuyor.

Söylüyorum, söylemek de beni mutlu etmiyor.


Söylenmeyenler büyüyor da büyüyor, bir gün geliyor öyle bir hal oluyor ki engel olamıyorum. Gitmeleri gereken yeri ya da insanı bulup kendiliğinden gidiveriyorlar sanki.


Kendinizde olmadığınız anlar vardır ya, onlar yaşanıyor işte. Bir süreliğine bilinç kapanıyor sanki, iyi ya da kötü hiçbir tepki yok, sorgulama yok, engel olmaya çalışma yok...


Ne zaman ki o kelimeler gidiyorlar gitmek istedikleri yere, işte o zaman çözülüyor beynin. Ne yaptım diye o zaman sormaya başlıyorsun kendine...

Yaptıktan sonra kendine kızmanın elbet faydası yok.

Yapmadan önce de engel olmanın bir yolu yok.

İnatçıdır kelimeler, gitmek isterlerse tutamazsın, bir yolunu bulur yine giderler...

Kalıverirsin bazen elinde telefonla, bazen açık bir msn penceresine bakarken, daha da kötüsü bazen sana şaşkın şaşkın bakan bir insanla... Anlatamazsın ki bilinçli yapmadığını. Ben susmak istedim ama bu kelimeler daha fazla benimle kalmak istemediler, onların istediği sana ulaşmaktı dersen ne der karşındaki?

Yine de iyidir bazen içinde tutmamak belki. Faydası olur mu bilmem. Zaman zaman karşındakini çok fazla kırmana sebep olabilirler onu biliyorum. Halbuki dünyada yapmayı en son isteyeceğin şeydir belki onu kırmak...

Zordur kelimelerle savaşmak, ne yaparsan yap mağlup olacağını bildiğin bir savaş.

Dedik ya, faydası olur mu bilmem, bilmesi gerekli midir onu da bilmem, ama susamaz işte bazen insan.

Karşıdaki umursar mı? İşte onu da bilmem...

(30.01.2009-04:00)

6 kişi de demiş ki:

pRncfRn dedi ki...

Herşey değişirmiş ya...
Onla mı alakalıdır acaba herşey!

sLn dedi ki...

Bilmem ki...
Değişmeyen şeyler de var galiba ama :-/

Öztürk dedi ki...

en kötüsü de söylediğim kişiyle göz göze gelince saklanacak delik aramak bana acı veriyor. Ki bu acı zamanında bende öyle bi zevkti ki. onunla göz göze gelmek için herşeyi yapıyordum. ama şimdi kaçıyorum.

SLN ben bu yazıya konsantre olamadım. çünkü yazıda kendimi buldum ve yaşadıklarım gözümde canlanınca, bi değişik oldum.

Yüreğine, kalemine sağlık..

s_0604 dedi ki...

Yazdıklarının kelimesi kelimesine gerçek şeyler sanırım..

Evet durmuyorlar, durduramıyoruz.. Ve bi gün durdurduğumuzda onlar hâkimiyetsiz bir şekilde en kızgın, en öfkeli olduğumuz zaman çıkıyorlar en kötü yönlerinden biriside bu sanırım..

melankolikdeli dedi ki...

bırak gitsin kelimeler...

yoksa "sustukların büyür içinde"...

sLn dedi ki...

@ öztürk
Umursamadığım insanlarla yaşadıklarım sorun değil ama bazen en sevdiğime/sevdiklerime öyle şeyler söylüyorum ki (ya da geçmişte söylemişim ki) düşündükçe kendimden nefret ediyorum :-/

Çoğunlukla yaşadıklarımız sadece bizim başımıza geliyor sanıyoruz ama çok benzer şeyler yaşıyoruz aslında :) Kendimizi anlatırken biraz da başkalarını anlatmış oluyoruz sanırım..

Teşekkür ederim :)

@ s_0604

Belki de en doğrusu, en güzelidir içimizde kalmamaları, belki bir gün "iyi ki söylemişim" deriz, söylediği bir kelimenin ne gibi etkiler yaratabileceğini bilmiyor insan ve bazen kötü olduğunu düşündüğümüz şeyin sonuçları çok güzel olabiliyor. Yine öyle olmasını umuyorum galiba.

@ Melankolikdeli
Bilmez miyim :)
Ne güzel demiş di mi o grup 8-)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?