15 Haziran 2009 Pazartesi

Sus artık!



Küçük adamlar dolaştırsak yanımızda.. Ne zaman büyük konuşsak "sus" deseler bize.

"Sussssssssss".

Milyonlarca kez dikkat edeceğini söylesen de olmuyor bazen. Kimisinin yapısı budur elbet, rahatsız değildir durumundan. ama ben rahatsızım!

Kendim yapınca da rahatsız oluyorum, aynı insanların tekrar tekrar aynı şeyi yaptıklarını görünce de..

Büyük konuşacağımızı hissettiklerinde "sus" deseler o minik adamlar ya da büyük konuşmamayı becerebilmenin bir yolu olsa...

Hepimiz için olsa.

Senin için de, benim için de, onun için de...

3 kişi de demiş ki:

H.Y. Ergün dedi ki...

Valla aynı durumdan ben de muzdaribim. Hep konuştuktan sonra dank ediyor, offf!

efsa dedi ki...

Bende bazen bezelyeye yapıyorum bunu. Bir ara bir farkettim oda bana yapmaya başladı hemen kestim. şimdi daha oturduk ikimizde.

Beyaz Çiklet dedi ki...

Ben de pek konuşmayı beceremem öyle sus diye ama küçüklerin bunu çok güzel idrak ettiğini düşünüyorum.Yol Arkadaşımın bir sahnesinde minik Eylül'de büyüklerin dertlerinden ve kırıcı büyük sözlerden usanıp annesine kocaman bir suuuuss demişti.Ama her zamanda doğru olan susmak değil elbet:)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?