11 Temmuz 2009 Cumartesi

Srebrenitsa katliamından 14 yıl sonra..

Srebrenitsa katliamının 14. yıl dönümü bugün. Unutulmamalı..

Hollandalı BM askerlerinin olanlara göz yumup 10.000'e yakın Müslüman Boşnağın sırplar tarafından öldürülmesine izin verişinin 14. yıl dönümü. Geçmişle aramız çok iyi değildir, sevmeyiz tarihi kitaplardan okumayı belki ama Srebrenitsa'da insanlar katledilirken buralardaydık biz. Gördük olanı biteni. En azından gördüklerimizi unutmamayı becerebilelim..

Yeni yeni toplu mezarlar bulunuyor bugün orda..

Çocuğunun, babasının nerede yattığını bilmeyen onlarca insan..

"Güvenli bölge" ilan edilmiş Srebrenitsa, çevre bölgelerden de insanlar buraya toplanmış. BM güvence vermiş hiçbir şey olmayacağına dair. Sırplar geldiğinde BM Barış gücü kılını bile kımıldatmamış olanlar karşısında. Hatta Sırplara yardım ettikleri dahi söyleniyor ki çok şaşırtıcı bir durum olmaz sanırım.

Sonrası malum.. 10.000'e yakın Müslüman Boşnak.



Ben susayım. Srebrenitsa'lı bir annenin sözlerini okuyun siz:
"İnsanlar oğullarından gelin, torun beklerken biz cenaze, tabut bekliyoruz. Senelerdir bizim sevincimiz, neşemiz kalmadı. Tek neşemiz, tek umudumuz, maalesef baba, oğul ve eşlerimizin cesetlerini bulmak. Üzücü ama öyle. Onları uzun süre dönerler umuduyla bekledik... Hep dönerler diye umutlar içinde. Ama artık tüm umutlar da tükendi. Artık tek umudumuz onların cesetlerini bir bütün içinde bulmaktır. Allah bunu nasip ederse, çok mutlu olurum. "


Şuradan da fotoğraflara bakabilirsiniz: http://srebrenitsa.ihh.org.tr/foto/index.php


İlk fotoğraf ntvmsnbc.com'dan, ikincisi Yeni Şafak'tan, üçüncüsü şu an adresini hatırlayamadığım bir blogtan..

4 kişi de demiş ki:

TReVaNiaN dedi ki...

Hollanda bu katliama göz yuman askerlere 2006 da madalya verdi ne yazık ki. Tabi hayatta olanlara çünkü içlerinden 10-15 tanesi ilerleyen zamanda intihar etti ve 100 den falzası psikolojik sorunlar yaşamış. BM askerleri bu durumdayken mağdurları onların ailelerini var sen düşün artık.

Orijinal Delikanlı dedi ki...

Geçen yıl katliamın yapılmasına göz yuman komutanlardan birine madalya verildi..


Şu anda çin uygur müslümanlarına karşı çok ciddi bir asimilasyon ve ezme politikası uyguluyor

biz ise hala birşey yapamıyoruz.

BlueSilence dedi ki...

Geçen yaz Bosna'ya gitmiştim gezmek için. Hala sokaklar ve binalarda açıkça görebildiğiniz mermi izleri ve katliamları kınayan duvar yazıları içinizi acıtıyor.

Saraybosna'da yakılan Ulusal Kütüphane'de iki çok eski ve sıkı dost olan biri Sırp ve bir diğeri Bosnalı sanatçının savaş dönemindeki mektuplaşmaları asılıydı. Sırp olanın satırları kayda değer... "...bir insan bunu nasıl yapabilir?" diye sorarak, utandığını ve arkadaşına bundan sonra nasıl "kardeşim" diyebileceğini sorguluyordu.

Anlatılası çok şey var aslında. Ve inanın okumakla bire bir görmek çok farklı oluyor. İmkanı olanlar varsa gidip görmeli derim. Öte yandan çok güzel yerler. İçinize nefret tohumu ekmeden Sırp tarafını ve Hırvatistan'ı da gezin. Benden tavsiye. Hazır vize de yokken...

efsa dedi ki...

13 yaşımda falandım bu savaş başladığında. ne çok şarkı öğrenmiş. o muhteşem köprünün hikayesini dinlemiştim.

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?