Şşşşşşşşşşşşştttt

Yazmak terapimdi ya hani benim, abuk sabuk da olsalar bir iki kelime yazınca hafiflerdi ya sıkıntım... Bu sefer öyle değil galiba.. Yazmanın iyileştiremeyeceği bir şey hissediyorum bu sefer..

Hiçbir şey yapmak istemiyorum bir süre.

Biliyorum nankörlük ediyorum, biliyorum insanlar kat kat zor şeyler yaşıyorlar ama kendimi iyi hissetmeyi başaramıyorum bu sefer...

Yakın zamanda daha büyük bir mutsuzluğun beni beklediğinden de eminim hem! Pollyanna olmayı da beceremiyorum.. Olsam kaç yazar, başıma gelecekleri bildikten sonra..

Bir süre sesim çıkmayacak. Merak eden olur mu bilmiyorum, merak etmez onu biliyorum!

Belki bir gün, belki 1 hafta sonra dönerim. Kendimi iyi hissettiğimde dönerim demiyorum o çok zaman alacak bu kez..

Ne zaman yazmanın beni rahatlatacağını hissedersem o zaman buralarda olurum. Ama bir süre yokum...

(zaten hiç yokmuşum ki!)