6 Ekim 2009 Salı

Pazartesiler güzel..

Bir gün öncesinde pencereden dışarı bakıp yağan yağmurun altında olmayı isterken kendimi içeri tıkılmış gibi hissettiğimde pazartesi bir şeyler yapmak gerektiğini daha iyi fark etmiştim. Okuldaki devamsızlık haklarının yarısını ağır hastalıklar yüzünden harcasam da diğer yarısı hep canımın okula gitmek istemediği günlerde harcanmıştı. Şimdi "canımın gitmek istememesi" gibi bir durum olmamasıysa canımı sıkıyor. Abarttığımın farkındayım ama bazen kendimi gerçekten içeri tıkılmış gibi hissediyorum.

Pazartesiler tek kurtuluşum. O yüzden salı gününden düşünmeye başlıyorum sonraki pazartesiyi nasıl geçireceğimi.

İlk pazartesi, istikamet tabi ki İstiklal!

Tek boş gün olunca ne yapacağını şaşırıyor insan. Onu mu yapsam, yok bunu yapayım, acaba kiminle görüşsem...

Belki çalışmaya iyice alışınca daha farklı oluyorlar bilmiyorum ama öğrencilik hayatının hemen ardından bu moda geçince benim aklımı kurcalayanlar bunlar oluyor.

Dün de "alışveriş yapalım", "aaa şunu alacaktık", "hadi çıkmışken şuraya da gidelim" şeklinde geçti gitti.

Günün en güzel kısımlarından biri kesinlikle sahaflara dalış anıydı. Bayılırım eski eşyalara :) Hele eski kitap kokusuna...

Biri 74 biri 83 basımı iki Fransızca roman aldım kendime. 76 basımı "To Kill A Mockingbird". Eski bir "Balzac öyküleri", yine eski bir "Notre Dame'ın kamburu". Bir de yine epey eski bir Aydın Boysan kitabı :)

Dünden beri raftan alıp bakıyorum, yine yerine koyuyorum :) Çocuk gibi oldum..

Bu ara en çok sınav kağıdı ve test kitabı okumak zorunda olduğum için başladığım bütün kitaplar yarım ve ben bu durumdan nefret ediyorum. Düzene sokabilsem bir şeyleri, şu tempoya alışmayı başarabilsem her şey daha güzel olacak :)

Bir şeyler oluyor, kızıyorum, üzülüyorum ama durum genel olarak fena sayılmaz galiba. Bir de haftada birden fazla pazartesi olsa :))

4 kişi de demiş ki:

melankolikdeli dedi ki...

pazartesilerini bir de bizim gibilere sor sen (: allah'tan hafta sonları tatil de kurtarıyoruz bir parça (: (sahaflar için aslıhan pasajını öneririm diyeceğim ama sen zaten biliyorsundur (: )

sLn dedi ki...

Cumartesi-pazar herkes uyurken ders anlatmanın nasıl bir his olduğunu anlatayım istersen :p Artık tek sevdiğim gün pazartesi :))

(Biliyorum :)) )

beenmaya dedi ki...

bir pazarteside istikamet yönün ben olsam sen koordinatları versen ben iş çıkışı gelsem sonra pzt.lerine renk ve anlam gelse hatta bundan sonra her pzt.yi benle geçirmek istesen falan olmaz mı olur bence ama yaşamadan bilinmez yaşamak lazım değil mi :)))

p.s: güldüğüme bakma ben ciddiyim. koordinat vermen yeter :))

sLn dedi ki...

hımm süper bir fikirmiş bu :))

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?