13 Ocak 2010 Çarşamba

Artık geçti


Güzel bir kış sabahına açıyorum gözlerimi, hava ne soğuk ne sıcak. Uzaktan, çok uzaktan hafif bir müzik sesi eşlik ediyor sabah bana.

Yavaş yavaş yürüyorum pencereye doğru. Pencereyi açıp sabah serinliğinin içeri dolmasına izin veriyorum, perdeler uçuşuyor, ürperiyorum. Ama umurumda değil, üşümeyi seviyorum.

Eşlik etmeye başlıyorum uzaklardan gelen şarkıya, hatta dans bile ediyorum. (ki hiç beceremem.)

Gülümsüyorum pencereden dışarı bakıp, içeri girip bir kez daha gülümsüyorum. Oradaki fotoğraf gülümsedi mi bana? Peki ya şu taraftaki kitap, selam verdi sanki.

Müzik sesi artıyor gitgide. Ben de daha güçlü bir sesle eşlik ediyorum yıllardır bildiğim o sözlere. Biz bağırıyoruz, sesimizi kimse duymuyor, duyulmadıkça daha çok bağırıyoruz.

Notalar dolduruyor odamın her yanını. İlk baharda kırları beyaza boyayan papatyalar gibi. Az önce açtığım pencereyi sıkı sıkı kapatıyorum. Heeeey gitmeyin hiçbir yere!

Geçmişime dair hiçbir şeyi artık merak etmiyorum!

Güzel bir kış sabahı "Geçti" diyorum kendime, "Artık geçti".

Bir adım atıyorum ileriye...

Resim: Salvador Dali-Woman at the window

2 kişi de demiş ki:

beenmaya dedi ki...

geçiyor elbet geçiyor vakti gelince...Dilinin ucunda zamansız bir şarkı asılı kalıyor sadece. Sözleri unutulmuş. Kimliksiz...

sLn dedi ki...

Bir zamanı varmış sahiden her şeyin...

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?