Neyse, toparladık, geçti.
Arkasından bir sabah vakti House'un son bölümünü rar'dan çıkarmaya çalışırken donan bilgisayarım bir daha açılmadı. Bildiğimiz yollarla formatı da yemedi. "Ayyy napıcazz şimdiiii" paniği içindeyken sevgili Melankolikdeli imdadımıza yetişti.
Kendi işimizi kendimiz görmeye alışmıştık ama bu kez kendi başımıza kurtarmayı beceremeyeceğimiz bir noktaya gelmiş zavallı bilgisayarım. Sağ olsun delinin komutları sayesinde bunu da atlattık.
Format sonrası anneyle yaşadığımız diyaloğu paylaşacağım şimdi sizinle:
Anne: Ne oldu, hallettiniz mi?
sLn: Vallahi bu sefer halledemiyorduk az kalsın ama arkadaşın yardımıyla hallettik.
Anne: Kim o arkadaş, deli dediğiniz mi?
sLn: Hıı evet.
Anne: O olmasa yapamıyormuşsunuz bak, bir de hâlâ deli diyorsunuz.
:))
Şimdilik her şey yolunda, ben bir yandan hastalık sonrası kendimi toplamaya uğraşırken bir yandan da format sonrası bilgisayarı toplamaya uğraşıyorum. Hasta yatarken kafamdan onlarca yazı yazdım yine, üşenmezsem burada olurlar yakında.
Melankolikdeli'ye ya da bizim tembellik ederek kısaca deli dediğimiz şahsiyete bir kez daha teşekkürlerimizi sunarız :)
7 kişi de demiş ki:
ikinize de geçmiş olsun o halde ama en çok sana :)))
ha bu arada özledik ama en çok seni :))
bidaha deli demeyelim ona :P
Anneni sevdim! :D
@ beenmaya
Ben de, ben de :))
@bi dost
ama onun adı "deliiiii" 8-)
@ a.nur
tanısa o da seni sever bence :P
sanırım bu ben oluyorum. her zaman yardım ederiz ne demek. deli demenize alıştım da annenin tepkisi şahane. tekrar saygılar kendisine :D
Yorum Gönder