12 Mart 2010 Cuma

Bu ara böyle

Bir isteksizlik hali başladı yine her şeye karşı. Canım hiçbir şey yapmak istemiyor, kimseyle konuşmak istemiyor, evden dışarı çıkmak istemiyor, evde oturmak istemiyor... Önceden de olurdu zaman zaman, okula gitmezdim, keyfimi yerine getirecek ne varsa onları yapardım, geçer giderdi.
Şimdi "gitmemek" kelimesi yok alternatifler arasında. "Gitmek zorunda olmak" ifadesi çıkıyor karşıma sürekli.

İstemediğim şeyleri yapmaktan nefret ediyorum.
3 aydır kullandığım milyon tane ilaca rağmen geçmeyen boğaz ağrısından da nefret ediyorum.
Diğer bloglara yorum yazmaya çalıştığımda "sayfa görüntülenemiyor" yazısını görmekten nefret ediyorum. Söyleyeceklerim vardı oysa...

Gıcık gıcık şeyler söylemek istiyorum insanlara ki bence şu ara hissettiklerimin en komiği bu. Hani aklınızdan geçen ama karşıdakine asla söylemeyeceğiniz şeyler vardır ya işte onlara aklıma gelen tüm sinir bozucu ifadeleri de ekleyerek iletmek istiyorum karşıdakilere. Neden böyle hissettiğimiyse bilmiyorum.

Can sıkınıtısı kötü bir şey, umarım geçer bir an önce...

2 kişi de demiş ki:

beenmaya dedi ki...

hiç yabancı gelmeyen bir hal bu bana. geçer dicem ama geçtiği gibi sık sık ziyaret de eder :))

Güllerevurgunum dedi ki...

Alışmaya alışmak aşamasındasın...ha gayret :)

bir süre sonra nefret ettiğin şeyler rutin olunca, o şeylerden nefret edesin bile gelmeyecek. Nefret etme eşiğin yükselecek ve hayat daha acayip olacak ;)

Misal vererek konuyu somutlaştırmak iyi olurdu belki ama anlayan anlar diye şettiriyorum ;)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?