21 Mayıs 2010 Cuma

...

Hayattan daha can sıkıcı olan tek şey kesinlikle ölüm.


İnsana sevdikleri hiç ölmeyecekmiş gibi gelse de bir sabah o kelime sevdiğin bir insanın yere uzanmış bedeninde karşına çıkabiliyor. Hıçkıra hıçkıra ağlayan küçük bir kuzen ya da küçük bir kardeş o ana kadar yaşadığına inandığın bütün sıkıntıların ne derece yalan olduklarını fısıldıyor kulağına.


Çalan telefonun ekranında istemediğin bir isim gördüğünde hissettiğin can sıkıntısının aslında bir tür şımarıklık olduğunu hissediyorsun, telefonun ucunda ağlayan annenden kötü haber almanın ne derece boktan bir his olduğunu gördüğünde.


Zorla yaptığın bütün konuşmalardan daha kötü olduğunu görüyorsun birilerini arayıp ölüm haberi vermenin...


Dedemin bedeninde ölüm boylu boyunca uzanmış salona, bir yanda bütün aile bireyleri ağlıyor, her zaman neşeli görmeye alıştığın birkaç yüz gelip sessizce yerden onu alıyor ve sonsuza kadar kalacağı yere götürüyor...


ve ben her zamanki gibi sadece gülümseyen halini hatırlayabiliyorum sevdiklerimin.

5 kişi de demiş ki:

Sittirella dedi ki...

Sabır diliyorum, başınız sağolsun.
Umarım hayattayken yüzüne söyleyemediğiniz, beraber yapamadığınız birşey yoktur.
Onlarla yaşamak zora zorluk katıyor, iyi bilirim.
Sevgilerimle.

Sweet Leaf dedi ki...

Başınız sağolsun.

neslihan dedi ki...

Allah rahmet eylesin, sabır diliyorum sizlere.

melankolikdeli dedi ki...

başınız sağolsun.

!reDanDark! dedi ki...

Umarım ki huzurla ayrılmıştır aranızdan.. başınız sağolsun..

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?