22 Kasım 2010 Pazartesi

I don't feel it anymore

Geçmiyor bazen.


Lanet can sıkıntısı geçmiyor. Film izliyorum, kitap okuyorum, friendfeed'e bakıyorum, twitter'a bakıyorum, ekşide dolaşıyorum, müzik dinliyorum... Aklıma gelen her şeyi yapıyorum ama geçmiyor.


Her şeyi kafamda büyütüp daha da büyük sıkıntılar haline çevirmeyi oldum olası sevmişimdir zaten. Hele bir de sıkıntı olarak görülecek çok şey varsa hali hazırda...


Zaman çok hızlı geçsin istiyorum. 


İşte yine can sıkıntısının son noktalarına yaklaştığım bir akşamda, dinleyecek şarkı ararken aslında uzun zamandır bildiğim bir şarkı takılıyor gözüme. William Fitzsimmons ve Priscilla Ahn'ın sesleri insanın içine öyle huzur veriyor ki... Sıkıntım geçmiyor tam anlamıyla ama olsun. Aslında şarkının sözleri de çok mutlu şeyler düşündürtmüyor tabi ki :)


Ne dediklerini boşverip o güzel iki sese odaklanıyorum tamamıyla, bir yandan da güzel bir müzik. Bundan iyisi can sağlığı...



Hold on this will hurt more than anything has before
What it was, what it was, what it was
I've brought this on us more than anyone could ignore
What I've done, what I've done, what I've done


I've worked for so long just to see you mess around
What you've done, what you've done, what you've done
I want back the years that you took when I was young
I was young, I was young, but it's done


Oh take it all away
I don't feel it anymore
Oh take it all away
Oh take it all away
I don't feel it anymore
Oh take it all away


We'll fall just like stars being hung by only string
Everything, everything, here is gone
No map can direct how to ever make it home
We're alone, we're alone, we're alone


Oh take it all away
I don't feel it anymore
Oh take it all away


0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?