7 Şubat 2011 Pazartesi

Anlatmak isterim de anlatamam




Her ne kadar saçma olduğu konusunda kendimi ikna etmeye çalışsam da bazı şeylerin karşıma çıkması sebepsiz olamazmış gibi geliyor. Gece vakti sakin sakin kitabımı okurken seneler önce bana söylenmiş ve benim aklımdan tamamen silinmiş bir cümlenin kitapta karşıma çıkması tesadüf olamaz değil mi?


Tamamen hafızamdan silindiğini sandığım bir konuşmadan bir cümle. Zamanında canımı çok acıtmış bir cümle...


Kitaptaki kız bana benziyor biraz. Karşıdakinin beklediği ilgi ya da sevgiyi göstermiyor çoğu kez. Daha doğrusu gösteremiyor diyelim. Zaman zaman beklenmedik anlarda küçük sevgi gösterilerinde bulunuyor sadece.


İşte bu durum insanlara göre karşıdakini elinde tutma yöntemi! Çok ilgi yok, işler tehlikeye girince ortalığı düzeltmek ve kendisini sıyırmak için gösteriyorsun daha önce esirgediğin o ilgiyi. 


Aynen böyle düşünen karakter tam da benim duyduğum cümleyi söylüyor, kelimesi kelimesine aynısını... Halbuki ben kendimden biliyorum ki taktik falan değil bu. İlgisi yok! Kimileri beceremez böyle şeyleri. Bazılarına basit gelen şeyler bazıları için çok büyüktür. Ama anlatamazsın ki...


Böyle şeyler olur, üzerinden zaman geçer, toplar insan kendini. Seneler evvel bir gece yarısı duyduğun cümle başka bir gece yarısı bir kitapta çıkar karşına. Uyu uyuyabilirsen...

2 kişi de demiş ki:

Aslısın dedi ki...

ben de o beceremeyenlerdenim, uğraşıyorum ama asla içimdeki yansımıyor karşı tarafa bütün haliyle, ne yapsam bilmiyorum işte.

Selin dedi ki...

çevremde öyle çok samimiyetsiz insan var ki onlardan biri olacağıma böylesi daha iyi diyorum bazen ama sevdiğim insanlar tarafından yanlış anlaşılma kısmı can sıkıyor işte... ne yapmak gerek bilmem :)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?