Sus evladım!

Hayatınızın bir döneminde gürültücü çocuklarla uğraşınca baş ağrılarını şöyle tanımlamaya başlıyorsunuz:


"Beynimin içinde 100 tane çocuk birbiriyle konuşuyor ve bağırıyor gibi."


Bir süredir baş ağrılarım aynen bu şekilde geçiyor. Yüksek sesle konuşan bir dünya çocuk...


İşte ben de baş ağrım geçsin diye onları susturmaya çalışıyorum. Bağırasım falan geliyor. Sanki ben bağıracağım, onlar susacak ve ağrı geçecek.


Geçen akşam yine baş ağrısıyla yatağa uzandım, uyku-uyanıklık arasında gidip gelirken beynimin içinde bağıran o çocuklara "Susun" dedim. İçimden değil, gerçekten. Sonra kendime gelince de halime gülmeye başladım tabi.


Bir gece "Susuuuuuuuuuuuuuuuunnnnnnnnnnnnnnnn" diye ciyak ciyak bağıracağım ve evdeki herkes korkudan ölecek ama bakalım ne zaman...