4 Nisan 2011 Pazartesi

"Bir sabah" demiştik

Hayat bazı şeyleri zamanla yoluna sokuyor ama bunu yaparken kullandığı yol biraz tuhaf. Zamanında beni çok fazla üzmüş şeyler sayesinde kendime değer vermeyi öğrenebildiğimi yeni yeni fark ediyorum mesela.


Her işte bir hayır varmış ya hani, bunlarda da varmış işte.


Bitişiyle beni fazlasıyla üzmüş arkadaşlıklar beni arkadaş seçiminde daha iyi hale getirmiş mesela. Zamanında çok sinirlenmiştim ama şimdi düşününce görebiliyorum o durumların hayatıma kattıklarını.


Eskiden gerekli-gereksiz herkesin söylediklerini önemserdim mesela. Geçmişte yaşanmış bazı sıkıntılar beni bundan da kurtardı. O kadar az insan var ki söylediklerini ya da yaptıklarını önemsediğim... Belki bu da kendime değer vermeye başlayabilmiş olmamla ilgilidir bilmiyorum ama her ne olmuşsa iyi olmuş be!


Yine de beceremiyorum geçmişle barışık yaşamayı. Yazdığım sayfalarca yazıyı yok etmiştim seneler evvel. O zaman hissettiklerim sinirlerimi bozmaya başlayınca silmiştim her şeyi. Şimdi de blogun bir kısmını yok edesim var fena halde.


Sanki geçmişimin bir parçası burada durdukça ileriye gidemeyecekmişim gibi... Sanki unutmak istedikçe yazdıklarımı görüp yeniden hatırlayacakmışım ve başa dönecekmişim gibi...


Halbuki onun da olmayacağını biliyorum işte, olmayacak! Bitti bu sefer canımı sıkan her şey. "Bir sabah kalktığımda her şey bitmiş olacak" demiştim ve bitti işte.


Hayat bir şekilde düzene sokuyor kendini. Önce süründürüyor ama sonunda her şey yoluna giriyor. Geç olsun, güç olmasın.

0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?