28 Haziran 2011 Salı

Tutunamama özgürlüğü bu!

Zaman zaman ortaya çıkan, çıktı mı da kolay kolay kaybolmayan, ama birlikte yaşamaya alıştığım depresif tavırlar, sıkıntılar, saçmalıklar var ve dediğim gibi bunlarla yaşamaya çok fazla alıştım. Olmazsa olmaz gibi, hayatımda öyle büyük yerleri var ki bir gün tamamen geçerse ne halt ederim bilemiyorum :)


Aslında herkes benzer şeyler hissediyor bazı zamanlarda biliyorum, o yüzden "Benim yaşadıklarım en kötüsü" triplerine girmeye gerek yok. Yok öyle bir şey...


Böyle zamanlarda düzenli olarak aklıma gelen bir şarkı var. Sevdiğim bir grup insanın sevdiğim bir şarkısı. Hadi dinleyelim birlikte...


Birisi daha geçiyor hepsi aynı günlerden,
İşten eve dönerken
Huzurluyum nedense...
Otobüste karşılaştığım yüzler,
Duyduğum sesler,
Simitçinin gözleri de eklenince
Şaşırtıcı bu huzur birden


Kaybetmenin keyfini yaşıyorum
Tutunamama özgürlüğü bu
Hayat farkında mısın anlıyor musun durumu?
Beni yendiğin an kaybettin sen bu oyunu!


Çoktan öğrendim dünyayı değiştiremem
Ama biliyorum yapacaklar var kıyıda köşelerde
Konuştuğum nafile sözler,
Yaptığım işler,
Ertelenen projeler de düşünülünce
Şaşırtıcı bu güven birden.


Kaybetmenin keyfini yaşıyorum
Tutunamama özgürlüğü bu
Hayat farkında mısın anlıyor musun durumu?
Beni yendiğin an kaybettin sen bu oyunu!


0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?