11 Temmuz 2011 Pazartesi

Srebrenitsa Katliamı

11 Temmuz.


Dünyanın gözü önünde, Avrupa'nın göbeğinde bir hiç uğruna binlerce insanın öldürüldüğü malum olayın yıl dönümü.


"Düşmanlarımız sadece tek bir ırk tanıyorlar; kendi ırkları. Tek bir din tanıyorlar; kendi dinleri. Tek bir siyasi parti tanıyorlar; kendi partileri. Kendilerinden olmayan ne varsa onlar açısından yok edilmeye mahkumdur..." (Aliya İzzetbegoviç)


Ne bitmez hırslarmış... Nasıl bir din kendinden olmayanı yok etmeyi emreder? Nasıl bir ırk binlerce insan hayatından üstün tutulabilir? Suçu günahı olmayan o kadar insanın hayatından daha önemli ne olabilir?


Hiçbir şeyi merak etmiyorum. Kendinden olmayan yok olsun, ölsün, gitsin isteyen binlerce insanın arasında yaşamıyor muyuz şu an? Bizim çevremizdekiler harekete geçmemişler sadece. Ama "insan" yeri geldiğinde varlıkların en iğrenci olma kudretine sahip, o konuda zerre kadar tereddüt yok aklımda.


BM askerlerinin ve hatta tüm dünya insanlarının gözleri önünde türlü işkencelere maruz kalan o kadınlar ve çocuklar; öldürülen o erkekler unutulmasın. Hiçbir zaman. Biz geçmişi unuttuğumuz veya yok saydığımız sürece benzer şeyler dünyanın başka yerlerinde yaşanmaya devam edecek. 


Şu da okunmalı ayrıca: http://www.candundar.com.tr/_v3/#Did=3228

2 kişi de demiş ki:

beenmaya dedi ki...

ama unutuyoruz işte unutacağız. ve bu yüzden zaman geçtikçe her şeyi sil baştan yeniden yaşayıp yaşatacağız!

GÖK-TÜRK dedi ki...

Ve hatta sanırım o Hollandalı askerlere madalya takılmıştı.Teşekkürler çok güzel koruyamadınız...

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?