5 Mart 2012 Pazartesi

Hugo



Bunu fark ettiğim ya da kabullendiğim günden beri ben de mutlu sonla biten hikayeler beklemiyorum hayatımda. "Çok mutluyum" diyen insanların gözlerinin içine bakınca başka şeyler gördüğümden beri insanların mutlulukları da inandırıcılığını yitirdi.


Hani Hakan Günday söylemişti Kinyas ve Kayra'da, sonunda ölüm olan bir hayatta mutlu son olmasının mantığa aykırı olduğunu. Öyle işte.


Anlık mutluluklar var ama hâlâ.


Güzel filmler mesela... "Hugo" gibi.


Boyundan büyük laflarla dikildi Hugo bir gece vakti karşıma. Dedi ki tüm dünyayı bir makine olarak görürmüş. Hani makinelerin içinde fazla parça olmazmış, tam gerektiği kadar olurmuş ya; o da dünyayı öyle bir makine olarak görürmüş işte. Dünyanın ekstra parçası olamazmış Hugo, mutlaka varlığının bir amacı varmış...


Vardır elbet. Umarım bir gün buluruz o varlık nedenimizi, Hugo buldu.

4 kişi de demiş ki:

Sam dedi ki...

hep kendimi çok şanslı hissediyorum bu nedeni daha 11 yaşındayken bulduğum için.

Selin dedi ki...

Büyük şans kesinlikle :)

Gürhan dedi ki...

Yazdığına göre varlığın amacı mutluluk değil o zaman :) Hımm aramaya devam...

Selin dedi ki...

O sebepleri bulunca mutluluk da dahil her şey yavaş yavaş yerini buluyor hayatta :)

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?