14 Ekim 2012 Pazar

Filmden sonra...


"Seeking a friend for the end of the world" filmini seçtim bugünün filmi olarak kendime. Türkçe ismini kullanmaktansa uzun uzun yazıyorum, çünkü "İlk ve son aşkım" ismini sevmedim. Bu filmin anlattığı şey bence bu değil.

Aslında filmi de anlatmayacağım ben. Aklımda daha başka şeyler var.

Dev bir gök taşının dünyayı yok etmesine sayılı günler kaldığını öğrenen insanların neler yaptıklarını izledikten bir süre sonra fikir hoşuma gitmeye başladı. Tamam, dev bir gök taşı gelsin, hepimizi yok etsin demiyorum elbette :) Sadece olsaydı ne olurdu sorusu üstüne takıldım biraz.


Kimlere neler söylemek isterdim, kalan zamanı kimlerle geçirirdim, nerelere giderdim, ne yerdim, ne içerdim...

Önlerine çıkan her fırsatı kaçırma, sürekli bir şeyleri erteleme, bir şeylerden kaçma halinde yaşayan insanlar var hani. Benim de dahil olduğum kalabalık bir grup!

Biri bize "Son 21 gün" deseydi mesela...

Fırsatların sonsuz olmadığını hatırlatsaydı...

"Benim gibiler" aklını başına alır mıydı o zaman? Ne halt ederdik?




Her şeyin bir sonu olduğunu gerçekten kabullenebilmemiz için hepimizi yok edecek bir gök taşının kafamıza inmesi mi gerekir?

...
gibi gibi sorular soruyorum kendime ve bazı filmleri sadece bu yüzden bile seviyorum.



*Görseller filmin çeşitli yerlerinden. 
Yazının içeriğiyle ilgisi yok ama güzeller. 
O yüzden buradalar.

2 kişi de demiş ki:

Sam Scarlet dedi ki...

benim de yarınımın ilk filmi bu, seveceğimden şüphem yok gibi :)

cips yiyemeyen kız dedi ki...

O kadar çok kontrol delisi olmuşuz ki o gök taşı düşmesin diye çabalamaktan başka bir şey yapmaya fırsatımız olmazdı gibime geliyor.

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?