3 Kasım 2012 Cumartesi

Hişt!



Kimsenin artık hatırlamadığı bir şiirin son 2 dizesi.
Kimsenin neden bahsettiğini bilmediği bir şarkının gerçekte bahsettiği o şey.
"İyi ki..." ile başlayan bir cümle.
Benim bile yarım yamalak hatırladığım bir şiir.
Biraz yağmur.
Birkaç ihtimal.
Herkesin her şeyi bilmesine gerek yok.
Sessizlik, güzel.
"İyi ki..." diye başlayan bir başka cümle.
O güzel şarkıdaki o sorunun olmayan cevabı.
Biraz kahve.
İhtimaller.
O şiir.
Öteki şiir.
Güzel, gerçekten bak.
İyi ki...

Ne dediğimi anlayanlar anlamayanlara anlatmasın, anlamayanlar böyle daha mutlu belki. Hatta belki asıl anlayanlar onlar, kim bilir...

Sessiz ol, aramızda kalsın söylediklerim.

0 kişi de demiş ki:

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?