10 Mayıs 2013 Cuma

Çok acayip...

"Çok acayipler" gibi komik bir şekilde tanımlayacağım bir insan grubu var.
Kim bu çok acayipler?

"Çok acayip taraftar"
"Çok acayip rocker"
"Çok acayip sinemasever"
"Çok acayip x hayranı"
"Çok acayip vatansever"
"Çok acayip kitap kurdu"
...

Hemen araya minik bir açıklama ekleyip devam edeceğim: "Acayip" arkadaşlar, "acaip" değil. Lütfen...

Bir dönem bunları yaşımıza bağlardım. 20'li yaşların başı gerçekten çok komik bir zaman. Hatta 25 öncesi diye genişletmek de mümkün. 30'u geçince de 25-30 arası komik gelecek biliyorum. 

Bir arkadaşımla derin bir müzik sohbeti yaparken yandan bir başka arkadaş her 30 saniyede bir şu sesi çıkarıyordu: "Ben de çok acayip rocker bir insanım." Ben kendisini tanıdığımdan duymuyormuş gibi yapıyordum. Konuştuğum arkadaşım bir ara dayanamayıp (belki iyi niyetle) sordu neler dinlersin diye. O muhteşem çabaya kayıtsız kalamadı ve bizimkini muhabbete katacaktı muhtemelen bir şekilde.

Cevap:
Şebnem Ferah
Başka?
Çok severim Şebnem Ferah'ı, çok acayip hayranıyım.
Başka?
Şebnem Ferah'ın konserine gitmiştik bi kere...
Başka kimi dinlersin?
Şebo yeeeaaa, süper.

Yüzlerce kez aynı soruyu sorsanız bile alacağınız cevap tekti: "Şebnem Ferah"

Başka rock müzisyeni ismi de bilmezdi zaten, tek derdi o konuşmanın içinde olmaktı. Ara sıra bu tür olaylar devam etti, ben umursamamayı öğrendim. Bir de sadece Nothing Else Matters dinledikten sonra kendine Metallica hayranı sıfatını uygun gören ve başka hiçbir şey dinlemese de "metalci" olduğunu ilan eden gençler vardı, onlara ne oldu acaba... Gelseler ara sıra, güleriz.

Sonra büyüdük bir ara. Hani yaşla ilgili olduğunu düşünüyordum ya, işte bu arada öyle olmadığını öğrendim. Belki de hâlâ insanların olmadığı biri gibi davranarak ilgi çekmeye çalıştıkları yaş dilimindeki insanlar var çevremde. Bilemedim şimdi.

Ben bunların rocker olanlarından çok taraftarlarını severim aslında. Yıl boyu kulübünün hiçbir hareketini takip etmemiş adamın sportif başarı anında en büyük taraftar kesilişi gözlerimi yaşartır. Maç izleyişimi tuhaf bulan hemcinsimin senede bir maç izleyip dakika dakika facebook'tan rapor geçmesi ise hüngür hüngür ağlama sebebi olabilir.

Daha çok kızalım şimdi. Erkek olduğu için benden daha fazla taraftar olma hakkına sahip olduğunu sanan adama gidelim. Kulübüm için neler yapabilirim ya da neler yaptım açıklaması yapmayacağım. Eski yazılar kesmezse twitter'dan bulup yediğim haltları görebilirsiniz. Yapmaktan şikayet de etmem bir an bile. Daha fazlası mümkünse onu da yaparım. Bahsettiğim erkek kişinin ise umurunda değildir böyle şeyler. Şampiyonluk ihtimali varsa son 2-3 hafta maç izler. Şampiyon olunmazsa küfreder, olunursa arkadaşlarını kızdırır. Ama en acayip taraftar odur, çünkü erkektir ve taraftarlık kesinlikle erkek işidir.

Son zamanlarda "en acayip kitap kurdu" diye bir tür keşfettik. Çok tatlılar! Öncelikle kendilerini yakalamanın en kolay yolu: Facebook beğenileri. 

Aklınıza gelebilecek yazarların büyük kısmı beğenilmiştir. Fakat hangi kitaplarını okuduğunu sorsanız ya 1 kitap ismi alırsınız ya hiç. tdk'da kitap kurdunun ilk tanımı "kitapları yiyerek zarar veren bir böcek", bu arkadaşlardan bahsederken bu anlamıyla mı kullansak :)

Kurabildiğiniz diyaloglar da şöyle şekillenir:

-Okumayı sever misin?
-Oooo çok okurum ben.
-Ne okursun?
-Roman.
-Kimleri okursun ya da hangi tür anlamında sormuştum.
-Okurum öyle, karışık.
-Mesela çok sevdiğin bir şey olmadı mı son zamanlarda?
   -son zamanların en popüler kitaplarından birinin ismi gelir. Aslında yazar fena değildir, eski kitaplarını okumuşsundur ama son kitaba karşı önyargılısındır. Kötüdür çünkü, ticaridir. Yine de konuşmanın bir yere varacağını umut edersin.-

-Dilini çok beğeniyorum ben de o yazarın.
-Evet yaa çok iyi. Şöyle güzel, böyle bilmem ne... (Coşkulu şekilde sürüp giden birkaç "övgü" dakikası.)
-Özellikle x kitabını çok beğenmiştim.
-Yok ben bir tek bunu okudum.
-E çok hayrandın, çok bayılıyordun filan????

Okumayı sevmiyorum diyen insana okuyormuş gibi yapandan daha çok saygı duyuyorum, o da ayrı bir mevzu. Bir de aklınıza gelebilecek en saçma sapan şeyleri okuyan (edebiyat denemeyecek türden) insanın "çok şahane zevkleri olan bir okurum ben, üstelik okumayan herkesi küçük görüyorum" havası var ki kendini öldürme isteği duyma sebebidir. (Yaşanmıştır.) 

Bazı kitaplar var ve insanlar onları okuyacaklarına hiç okumasalar daha hayırlı gibi geliyor. Merak edip bakıyorum tumblr'dan, a.nur'la tamamı geyik şeklinde gerçekleşen facebook sohbetlerimiz kadar bile edebi değeri olmayan içeriklere sahip kitaplar dolanıyor ortalıkta, satılıyor, okunuyor... Bunu okuyan insan kendini kitap kurdu sayıyor ve okumayan adamı küçümsüyor. Bir defol git ne olur ya!!

Çok acayip vatanseverleri hepiniz seviyorsunuz, biliyorum. Facebook paylaşımlarıyla ülkeyi onlarca kez kurtarıyorlar her gün! Canlarım. Sokağa çık desen kıçını kaldırmaz ama olsun, facebook'tan paylaşıyor ya, yeter.

Genç arkadaşlar, çevrenizde bunlardan bol bol var biliyorum ve ileride bitecekler sanıyorsunuz. 27'den bildiriyorum: "Bitmediler".
Muhtemelen 35'ten bildireceğim gün de durum farklı olmayacak.
Umursamamaya (ç)alışmak en güzeli ama umursamadığınızı sandığınız bir zamanda karşınıza bir şey çıkıyor, yine sinir, yine sinir...

1 kişi de demiş ki:

İlk İnsan dedi ki...

Bi acaipsin yea :D

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?