10 Ekim 2013 Perşembe

Uyuyan Adam



Gözlerim yanıyor, uykusuzluktan mı yoksa saatlerdir okuyor olmaktan mı bilmiyorum. Uyuyan Adam'ın son sayfasını okudum az önce. İlk sayfasını okuyalı da 1-2 saatten daha fazla bir zaman geçmedi.
Üşüdüm.
Hayatına dair her gün yeni bir şey öğrendiğim Perec'i düşündüm.
Uyuyan Adam'ı.
Uyumak istedim.
Suçlu hissettim.

Perec'in kaç yıldır sonsuz uykusunda olduğunu düşündüm. Yine üşüdüm. Ona dair okuduğum her şeyi düşündüm. Henüz okumadığım kitaplarını düşündüm, gülümsedim.

Yazmak istedim. Perec'e dair yazacağım yüzlerce sayfayı düşündüm, bir daha gülümsedim. Hep yazma isteği duymama sebep olan adamın yazacağım belki de en ciddi satırların (şimdilik!) esas konusu olması fikri hoşuma gitti. 

Biter bitmez tekrar okumak istedim her satırını. Sarılmak istedim sonra. Evet! Bir kitaba! Hiçbir satırın altını çizmedim, kitabın isminin altına hayali bir çizgi çizdim düşünebildiğim en kalın uçlu kalemle. Kitabı masama en yakın rafa bıraktım usulca. Çünkü biliyorum ki yakın zamanda tekrar buluşacağız...


5 Ekim 2013, saat 02:11

Georges Perec - Uyuyan Adam (Un Homme Qui Dort)
Metis Yayınları
Çev: Sosi Dolanoğlu

(Yazıya eklemek için görsel ararken denk geldim: http://dicleondes.blogspot.com/2013/02/3-4-gunluk-ozet.html )

1 kişi de demiş ki:

Sam Scarlet dedi ki...

oha çok güzel. alıntın çok güzel. okumak istiyorum.

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?