11 Kasım 2013 Pazartesi

ve işte...

Sene iki bin on üç, aylardan hangisi olduğununsa bir önemli yok.
Caddebostan.

Gitar çalıp şarkı söylüyor bir adam, sesi dalgaların sesine karışıyor. Başka kimseden çıt çıkmıyor, gizli bir sözleşme yapılmış sanki. Herkes o sakinliği korumaya yemin etmiş gibi.

Bana o an dünyanın en güzel yemeği gibi gelen şeyi yerken biri konuşuyor. Her duyduğumda içimi ısıtan sesiyle... Yan masada...

Gülümsüyorum, çünkü huzur diye bir şey var ve bazen hayat bize iyi davranmayı seviyor. Bunu o an çok iyi biliyorum ve tadını çıkarıyorum.

1 kişi de demiş ki:

cem dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?