1 Aralık 2013 Pazar

Francis



          Sevgili Francis*,


     Bu gece senin şarkını mırıldanırken yakaladım kendimi. Tam asla unutmayacağından bahsettiği yere gelmiştim ki kim olduğunu hatırlamadığımı fark ettim.

     Bu mektubu sana sözümü tutmamış olmanın verdiği rahatlamayla yazıyorum. Bazı sözlerin tutulmaması daha hayırlıymış, ne tuhaf.

     Kanadalı arkadaşım yanımda. Kim olduğunu o da hatırlamıyor, belki de bana söylemiyor. Olsun.

     Papatya çaylarımızı içerken sadece yenilerden konuşuyoruz. Arada şarkı söylüyor bana. Gülüyoruz. İyiyiz özetle. 

     Sen de iyi ol gittiğin yerde. Kırgınlıkları ait oldukları yerde bırakma zamanı geldi de geçiyor bile.


* 


2 kişi de demiş ki:

serkan911 dedi ki...

Bir bardak çayın içinde mutlu olabilirken... Hatıralarda çarpışmak aynı anda ne acıdır

alkım dedi ki...

Ne güzel bir şarkı! Üst üste dinledim. Tam da bu bulutlu günün; kendi içine kapanmanın şarkısı...
Sevgiler

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?