31 Ekim 2015 Cumartesi

Umutsuzluğa

Ben bu sabah da bütün dörtleri beş yapamadım.

Ezberden İlhan Berk şiirleri okudum onun yerine. Bulutların, şairlerin, yeşilin, müziğin, aşkın varlığına şükrettim. Yine de iyi bir şeyler var diye. 

Uzun zamandır doğru zamanını beklediğim Çimen Yaprakları'nı aldım elime, sayfalarını karıştırdım. Bir daha, bir daha...

Belirsizliklerin yerini umutsuzluğun alıyor oluşunu üzüldüm ve belki de bininci kez aynı kitabın aynı bölümünü düşündüm. İnsan gençken her şey olabilirdi hani. Ünlü bir ressam, büyük bir şair, Amerika başkanı... Olasılıklar sınırsızdı.Yaş ilerledikçe insan artık onların hiçbiri olamayacağını idrak ederdi. Günden güne olasılıklar azalırdı. Bir gün kalın bir kitaba başlamaya bile korkar hale gelinirdi.

Kalın kitaplar almaya devam ediyorum, Amerika'ya başkan olmayacağımı da zaten biliyordum ama başka olasılıklar azalıyor. Bitiyor. Hiçbir şey iyi olmayacak gibi geliyor. Bu yaşa kadar hep kendimizi kandırmışız gibi. İyi şeyler hep bizim hayatımızın dışında gerçekleşebilirmiş gibi.

Bu yaşa geldim, hâlâ yorganı başıma çekip her şey yoluna girdiğinde uyanmayı umuyorum. Şimdi tek fark var, her şey derken neyi kastettiğimi bile bilmiyorum.

Kış geliyor. Eldivenler, kahveler, tarçın kokan kekler bizi yine mutlu edecek biliyorum ama... Ama işte, ama, ama.


Neydi o güneş o sular o güneşi çıkı çıkıveriyoruz
Ben seni alıyorum seni cumartesi çocuğu soyuyorum
Birden bir yerlere gidiyoruz bir yerlerden geliyoruz
Bungun, karası, bak diyorum bak acunsuzluk önün diyorum
Hiç yokken böyle diyorum böyle güzel diye diyorum
Sonra birdenbire sen yoksun işte birdenbire yoksun
Bakıyorum Amerikan bir gök sıkılıyorum kalkıyorum
Sen yoksun ya seninle binlerce yerim yok

Bir sabah uyandım bütün dörtleri beş yaptım.
Çıktım bir bir camları, caddeleri indirdim ses yok.
İnsan böyle n'apar bilmem seni hele hiç bilmem
Gidip ağaçları tutuyorum, çocukları çocukları öpüyorum
Durdum bir yerden göğü, sokakları dinledim
Evlerini deniz yıkayan bir kıyıdan bağırıyorsun bana
Bir soluksuzluk bir duvarlar bir duvarlar duyamıyorum
Böyle uzun bir karanlıktan bağırıyorum bağırıyorum
(İlhan Berk)




Uzun

bir
karanlık
...

2 kişi de demiş ki:

Mia Wallace dedi ki...

ama yazının sonundaki "kış geliyor" ile başlayan cümle tüm umutsuzluğu alıp götürdü sanki? :)

Sam Scarlet dedi ki...

Mia'ya katılıyorum ^^

Yorum Gönder

Var mı ekleyeceğin bir şey?